Belangrijk nieuws van de kraamafdeling!

May I introduce to you:

Onze 4 kuikens!

Naast de moederhen die haar eieren in de steek liet, hadden we ook deze jonge hen die ineens bedacht dat ze wel graag wat eieren uit zou broeden.

Met resultaat.

Ei nummer vier bleek bij nader inzien niet bevrucht en dus leeg.

Drie kuikens, niet slecht voor een 1 jaar oude hen.

Obsessief? Ik? Nee joh!

Manlief vindt mij af en toe wat obsessief. Ja heus, hij vertelde het me afgelopen weekend. 'Waarom dan, waarom dan, waarom dan?' en 'Waarover dan, waarover dan, waarover dan?' vroeg ik. Want dat moet ik dan weten hè, het tot op de bodem uitpluizen. 

Uhm, juist.

Stiekem weet ik dat hij misschien ergens wel een beetje gelijk heeft.

Als ik ergens aan begin, wil ik het kunnen, goed doen. Dan kan ik het niet uitstaan als iets me niet lukt, als ik het niet snap.

Naaien bijvoorbeeld. Ongeveer een jaar geleden mijn eerste naaimachine gekocht en sindsdien kan ik er uren mee bezig zijn. Stofjes kopen, patronen zoeken, ideeën opdoen, knippen, proberen, naaien. Alles en iedereen moet er voor aan de kant. Het liefst zat ik iedere avond aan het machine.

Koken en bakken; ook al zoiets. Recepten zoeken en uitproberen, nieuwe ingredienten en technieken vinden, kapitalen uitgeven aan materiaal. Want ik moet het allemaal kunnen; brood bakken, drie gangen menu's verzinnen, taart/cake/muffins in elkaar flansen en versieren.

Uit dat koken en bakken vloeit dan ook nog eens het fenomeen 'etentjes'voort. Want dat doe ik het liefst iedere week. Mensen over de vloer, heerlijke dingen in elkaar draaien, borden mooi opmaken, fijne wijnen erbij, tafel aankleden, alles in thema. Het liefst maakte ik ook nog menukaartjes.

In mijn hoofd hoor ik vaak het zinnetje: 'Als zij/hij dat kan, dan moet ik dat toch ook kunnen?' En daarmee push ik mezelf zo ver dat ik vind dat ik alles moet kunnen en kennen, oh en leuk vinden.

Nou vraag ik me alleen één ding af:
Waarom ben ik nou in hemelsnaam niet obsessief over poetsen?

Over hoe de natuur soms rare dingen doet

Ik schreef het al eerder: het leven van een kippenhoudster gaat niet altijd over rozen.

Ja je heb heerlijke verse eitjes iedere dag en ze scharrelen zo schattig door de tuin. Maar er kunnen zich ook complete drama’s voltrekken.

Vorig jaar maart was het z over: onze eerste broedende hen. Weken zat ze op haar eieren, waar uiteindelijk geen kuikens uit kwamen omdat onze Henry II waarschijnlijk meer van haantjes dan van kippetje hield. Uiteindelijk ging hij gewoon dood, dus dat was snel opgelost.

Nieuwe haan zonder naam leek het spelletje wel te snappen en we hoorden dan ook regelmatig interessant geluiden uit het hok komen.

Zo’n twee weken geleden was het wederom z over: mevrouw zat op haar gat en kwam er niet van af. Wij nog wat extra eieren erbij gelegd en uiteindelijk zat ze, naar schatting, op negen eieren te broeden.We hadden goede hoop en keken uit naar de kuiken die binnen een week of twee toch wel zouden verschijnen.

Maar iets ging er mis. Mevrouw de hen had er genoeg van of is verstoord door iets. Want toen ik maandagavond het hok dicht ging doen en even controleerde of ze allemaal binnen waren, lagen daar negen eieren en zat mevrouw in de volgende nestbox. Haar eieren in de steek gelaten!

Ze moet er al een tijdje van af zijn geweest, want de eieren waren al koud en dus niet meer te redden. Gisterenavond hebben we ze uit het hok gehaald en naar het bos gebracht. We wilden echter wel graag weten of meneer de haan zijn werk had gedaan. En dus braken we één van de eitjes. En dan kijk je ineens tegen een half uigebroed kuikentje aan. Het hele hoofdje al ontwikkeld. En dan vraag je je toch af waarom de natuur af en toe zo bikkelhard kan zijn.

Nu heb ik dus Manlief de opdracht gegeven dit na te bouwen. Want als je als kip toch in zo’n paleis woont, dan kan er toch weinig meer mis gaan?

Neem voor meer foto's van dit kippen paleis even hier een kijkje.

Bring on the muffins!

Laatst vroeg iemand aan mij hoe het toch kon dat ik, and I quote, 'zo mooi slank bleef met al dat gebak van mij'. Nadat ik even heel hard had gelachen om de opmerking 'slank' riep ik iets over gezonde muffins en olie en joghurt in plaats van boter. Here we go:

Meng 2 eieren, 100 ml melk (mager natuurlijk), 100 ml joghurt, 75 ml zonnebloem olie, 3 eetlepel honing en een theelepel vanille essence. Voeg hier 200 gr fruit naar keuze aan toe; appel, rabarber (lekker met wat gember), zwarte bessen of misschien zelfs aarbei.

In een andere kom zeef je vervolgens 225 gr bloem, 3 theelepels bakpoeder, 1/4 theelepel broodsoda en een snufje zout. Voeg daar 1/2 theelepel kaneel, 100 gr volkorenbloem en 40 gr suiker aan toe en roer de droge ingedienten door elkaar en schep dit alles vervolgens door de 'natte' ingredienten.

Verdeel de mix over 12 muffin papiertjes in een bakblik en bak ze voor ongeveer 20 minuten op 180 graden.

Het originele recept geeft aan 110 gr suiker te gebruiken. Dit heb ik verminderd door wat honing toe te voegen. Veel gezonder!

'Er is een naam voor!'

Dat schreef ik een tijd geleden naar Zuster in een email.

Vervolgens gaf ik haar deze link.

Restless Legs Syndrome; niet veel mensen kennen het.

Al van jongs af aan heb ik het. 'Mijn benen willen weer!' riep ik dan geirriteerd naar mijn moeder. Zij had geen idee waar ik het over had. Even later begon ook Zuster er last van te krijgen en toen bleek dat ook Vader het had maar er nooit aandacht aan had besteed (mannen!).

Soms heb ik het weken niet en dan ineens lig ik weer avond aan avond wakker omdat ik moet bewegen. Het is moeilijk te omschrijven wat je voelt. Alsof je spieren 'bevriezen' of verkrampen als je stil ligt. Overigens niet alleen, zoals de naam doet vermoeden, in mijn benen. Mijn armen hebben er ook regelmatig last van.

Zoals de website al zegt: het is niet levensbedreigend en het is nog geen 'aanslag op mijn lichamelijke en geestelijke gezondheid'. Vervelend is het wel. Irritant met de hoofdletter I.

Hier ook nog iemand die het heeft?

Of een andere afwijking/aandoening/ziekte die onbekend is?

Ben benieuwd.

Van onder het naaimachine...

...kwamen de afgelopen tijd nog wat kleine dingen.

Zo maakte ik een tas, voor mezelf. Want laten we eerlijk zijn: een vrouw kan nooit genoeg tassen en schoenen hebben. En een lol dat ik had bij het maken van die tas, nou nou. Ik besloot namelijk zelf 'even' een patroontje te tekenen. Veel te kleine opening natuurlijk. Vervolgens de voering te groot. En toen moest dat vreselijk hippe bamboe ding er nog aan. En dat alles zonder lampje op het machine want ik ben te lui om op zoek te gaan naar een nieuw. Een feest kan ik u zeggen.

Next was een cadeau voor neefje Paddy. Het kind werd twee, houdt ontzettend van crea dingen en kreeg dus van ons, naast de vingerverf die door moeders wat minder werd gewaardeerd, een potlodenzakje/tasje/rolletje/ding. Ik printte op katoen, jatte een handleiding ergens van internet en flansde het ding in elkaar. Room for improvment, maar toch aardig gelukt.

En daarna kreeg ik van Manlief een nieuwe MP4 speler. Nee geen iPod/iPhone/iMuziekiets, een MP4 speler. Gewoon omdat mijn vorige het niet meer deed. Maar zo'n ding moet natuurlijk een hoesje. Dat ging ik wel even maken, zo om half vijf terwijl ik om vijf uur in de auto moest zitten. Kuch.

Volgende keer wat groter, zodat de oortjes en het pc-kabeltje ook nog ergens in kunnen. Maar het lint op elastiek vond ik dan wel weer een creatieve oplossing.

Vorige week bracht ik ook nog eens enkele uren rond in Ikea, waar ik natuurlijk wederom los ging op de fabric department.

Zo kocht ik dit stofje voor een tas voor Moeders:

En dit, en vele anderen, voor mezelf:

Missie van de week is dan ook het vinden van een geschikt patroon voor Moeder's tas.

Iemand tips?

Tips van uw persoonlijke reisleidster

Bed & Breakfast:

Een overnachting in een hotel of woonhuis

waar het ontbijt voor de volgende dag bij inbegrepen is.

Het begrip Bed & Breakfast is iets dat in Nederland niet zo bekend is, maar hier in Ierland des te meer. In ieder stadje, dorp en zelf in the middle of nowhere vind je ze. Grote landhuizen, prachtige cottages of gewone woonhuizen met extra kamers.

Bijna alle B&B's worden gerund door de in het huis wonende familie. Zij zijn degene die je welkom heten, het ontbijt verzorgen en de kamers schoonmaken. Vaak vormt het runnen van een B&B een extra (tweede) inkomen en werkt één van de eigenaren buitenshuis.

Door mijn werk ken ik honderden B&B's in Ierland, Wales, Schotland en Noord-Ierland. Sommige heel professioneel en goed georganiseerd en andere spontaan, soms wat chaotisch en met de we-zien-wel mentaliteit die vooral hier in Ierland zo bekend is. Stuk voor stuk vriendelijke mensen die echt hun best doen zowel ons als onze klanten tevreden te houden. Ze vervoeren bagage, pikken klanten op als ze de wandeling willen inkorten en brengen ze met liefde en plezier naar restaurants en dorpjes als ze daar zelf niet dicht bij liggen.

Persoonlijk. Dat is het sleutelwoord denk ik. Niet te vergelijken met een hotel. Een ervaring.

En er zitten wat pareltjes tussen hoor.

Hier mijn drie favorieten:

Moan Laur in Camp, Co. Kerry

Hier hebben wij tijdens onze mini-huwelijksreis twee nachten doorgebracht. Mooie B&B, heerlijk ontbijt en heel vriendelijke mensen.

Echt een aanrader.

Tudor Lodge in Laragh, Co. Wicklow

B&B bij ons in het dorp. Sinds een jaar of drie nieuwe eigenaars die echt weten hoe ze een top B&B moeten runnen. Vandaar ook altijd erg druk bezet.

Commasig View in Sneem, Co. Kerry

Wederom County Kerry. Mooie, moderne B&B met geweldige eigenaren. De gastvrouw kan mij gerust een half uur van mijn werk houden als ik haar bel omdat ze zo graag met iedereen kletst. Fijne sfeer.

Dus mocht je nou heel graag nog eens naar Ierland op vakantie gaan, laat het gerust even weten en dan krijg je gratis en voor niets reisadvies!