Het perfecte speeltuin weer

En daar maakten we gebruik van. 

Picknick-time

Nee het is hier geen dertig graden. 

Gewoon twintig. Met zon. Ook fijn. 

En dan moet je het er van nemen. 

Dat hoeft niet heel spannend of duur of ver of lang te zijn. 

Nee, gewoon picknicken op het veldje bij de kerk. 

Naast de rivier. 

That'll do. 

Dit is mijn kind

Dit is mijn kind. 

Met zijn smerige Tigger zonnehoedje. 

Lelijke Crocs. 

Glimmend huidje van factor 30. 

Vieze en geschaafde knieën. 

En uiterst onhandige manier van zijn beker vast houden. 

What's not to love?

Je knippert twee keer met je ogen...

... en je bent tien dagen verder. Tien drukke, mooie, lange en fijne dagen. 

't Baby'tje doet het goed. Ik durf het haast niet te zeggen want dat is natuurlijk een beetje de goden verzoeken, maar wat een slaapkop! 't Zondagskindje was, op zijn zachtst gezegd, een slechte slaper. Maar vergelijkingsmateriaal hadden we toen niet. Dit mannetje, overigens nog steeds lognaam-loos, sliep afgelopen twee nachten al vijf en een half uur achter elkaar. Ik weet heel goed dat het vannacht anders kan zijn. Maar hoop doet leven. 

't Zondagskindje is de voorbeeldige grote broer. Na een dagje de kat uit de boom kijken, kwamen de eerste kusjes en sindsdien zijn het vriendjes. Hij helpt ook graag met luiers verschonen, kleertjes aan doen en vertelt me precies wanneer 't baby'tje in de box moet liggen. 

Of er ook foto's zijn? Jazeker! Want daar komt u eigenlijk voor, dat weet ik heus. 

Dit is mijn kind

Dit is mijn kind.

Een vies gezicht met rode blosjes van het buiten zijn.
Een blauwe plek op zijn wang.
Een snotneus.

Ik vind hem mooi zo.
Precies goed.

We hebben een clubske opgericht...

...voor dames met een bolle buik. 

En daar hebben we maar gelijk foto's van gemaakt. 
Want als vier van zes vriendinnen zwanger zijn, dan moet dat natuurlijk vastgelegd worden op de gevoelige plaat. 

Met dank aan onze fotografe, vriendin nummer vijf, Yvon. 

12 uur - maandagmiddag

Dublin Airport.
Het laatste reisje naar Nederland voor de baby komt.

11 uur - zondagochtend

Tijd voor een flinke sneeuwpop!

10 uur - vrijdagochtend

Tip van het huis: als je in het donker op een stoel wil gaan zitten altijd dubbel checken of die stoel staat waar je denkt dat hij staat.
Anders land je, via de lamp, op de grond.

Plaats delict:

9 uur - donderdagochtend

Tas inpakken.
Want we gaan naar de dierentuin!

8 uur - woensdagochtend

Saai is het niet op het moment; we proberen de nieuwe kamer van 't Zondagskindje en de logeerkamer af te krijgen, ik zoek alvast wat baby spulletjes uit en dan is er nog altijd het jongensnamen-probleem.

Maar ik blijk niet veel logwaardig te vinden. Ik denk dat we dus maar wat dagelijks leven foto's gaan doen.

8 uur - woensdagochtend.
Onderweg naar het ziekenhuis voor een echo en algehele babycontrole.

Country roads

Soms valt het licht precies goed.
En dan zijn zelfs die veel te smalle, modderige landweggetjes mooi.

Pluk de dag

Wij zaten ons een beetje de weersverwachting te bekijken en concludeerden dat, zoals altijd, deze eerste week van september de Ierse zomer dan eindelijk aanbrak. Daar moet ik dan iets mee hè, genieten tot we erbij neer vallen. 

Zo kwam het dat wij vanochtend om half elf op het strand van Brittas Bay neerstreken en daar enkele uurtjes in het zand speelden, pootje baaiden, zonden en genoten. 

Bij thuiskomst hoorden wij dat één van onze buurmannen gisteren avond plotseling, veel te jong, is overleden.

Pluk de dag. 

Even een plafond witten

Wel beeld, geen 'geluid'

Voor nu alleen foto's.
De woorden volgen van zelf weer.

Heideplanten in bloei; doen me elk jaar weer denken aan onze bruiloft waar we ze als decoratie gebruikten.

Hoera, één maand!

Hoi!
Vandaag ben ik precies één maand oud.
En lang genoeg stil liggem voor een fatsoenlijke foto, nee, daar doe ik niet aan.

26³ Deel 2

Vier generaties.

En dat E een jongetje is, dat werd gelukkig toch goedgekeurd.

Waar dit over gaat?

Kijk hier maar even.

Blauwe muisjes!

Zondag 28 augustus 2011 is om 03.13 uur geboren onze zoon:

Evan Lucas

Deze zogenaamd lichtgewicht baby woog 3480 gram!

We maken het alledrie prima en zijn sinds maandag middag alweer thuis.

Voor nu alleen wat foto materiaal.

Zondag morgen, 6 uurtjes oud.

Zondag's gebedje ;-)

Naar huis

Bijkomen van een voeding

30 down, 10 to go

And the Award goes to...

...ja, naar mij dus.


Ik kreeg namelijk een award. Hij waait al een tijdje rond in log-land en afgelopen week ontving ik hem van Helen. Dank u, dank u.

Zeven interessante 'facts' over mezelf...

Dat gaan we natuurlijk in een leuk jasje steken.

1. Het was al heel vroeg duidelijk dat ik

'later als ik groot ben' boerinneke zou worden.

2. Vroeger viel mijn haar al net zo lekker in model als nu.

3. Ik heb een moeder die nog weleens zelf

'een leuk kledingstuk' wilde naaien voor haar kroost.

Mam, serieus, die broek. What were you thinking?

4. Vroeger hield ik van paarden. Don't ask.

En dus gingen we dus gezellig met de familie een huifkartochtje doen.

Vader, Moeder, Zuster en ik krijgen nog lach-stuipen als we eraan denken.

5. Ons allereerste Ladiesweekendje was in 2005.

Toen gingen we Breda (ja een echte wereldreis) onveilig maken

en sliepen op mijn kamer.

6. Soms heb ik nog wat moeite met eten.

7. Ik kijk ook nog wel eens scheel.

Goed, ik heb mezelf denk ik zo wel genoeg bloot gegeven.

Award doorgeven heeft denk ik niet zo veel zin meer, aangezien iedereen hem al heeft gehad.

Maar mocht je nog niet aan de beurt zijn geweest, ik zou zeggen: ga je gang.