Over The Devil, Donna, Julia & Jane

Meryl Streep. Mijn heldin. Zo veel gezichten, ongelooflijk. En altijd even geloofwaardig.

Ze gaat feilloos van bitchy editor Miranda Priestly in The Devil Wears Prada naar warhoofd Donna in Mamma Mia. En van de jaren '50 kookrevolutie Julia Child in Julie & Julia naar Jane Adler die een affaire begint met haar ex-man in It's Complicated.

Deze laatste film zag ik vorige week in de bioscoop en is weer een echte Meryl film. Dus mocht je tijd hebben: ga hem snel bekijken!

Temptation

Een lui logje, ik weet het.
Maar wel een ontzettend leuk filmpje.
Enjoy!

Besmettings gevaar

Nee geen Mexiaanse griep, maar het kerst-gevoel.
Daar wil ik u graag mee besmetten. Vind ik uitermatig aardig van mezelf.

En dus vraag ik u allen:
Vertel me u meest favoriete kerst liedje.

En een beetje snel, want vrijdag middag zet ik mijn boom en daar hoort muziek bij.
Dus als u nu allen even wat gezellige suggesties achterlaat, kan ik vrijdag fijn meezingen.

Oh en u mag alleen nieuwe suggesties maken, niet iets wat al genoemd is.
Dank u.

Dit is mijn favoriet:

That's my goal

Goal. Nee, ik ga niet schrijven over hoe Mr Henry eigenhandig (wat een heerlijke woordspeling) Ierland uit het WK hield. En ook niet over dit best wel fijne nummer van die bestewel fijne Shayne Ward, hoewel het wel fijn is als achtergrond terwijl u rustig verder leest.

Ik heb het over mijn goal, doel, droom. Want dat zoek ik namelijk. Iets waar ik me helemaal op kan storten, mijn ei in kwijt kan, voldoening van krijg. Na bijna twee jaar in deze baan is het tijd voor iets nieuws, iets wat meer "ik" is. Ik wil mijn eigen baas zijn, mijn eigen werk verzinnen, plannen en doen.

But Houston we've got a problem.
Want ik ben er nog niet helemaal uit wat dat nou is. Of eigenlijk, ik heb geen idee.

Honderd-duizend vragen gaan door mijn hoofd:

Blijf ik in het toerisme of neig ik toch meer naar de crea-bea kant?

Wil ik vanuit huis werken of heb ik daar niet voldoende motivatie voor?

Waar heeft Ierland behoefte aan?

Wat kan ik doen waar ik niet na drie jaar op uit ben gekeken?

En dan kan ik nu natuurlijk vragen wat jullie vinden. Maar hoe goed kennen jullie mij nou eigenlijk? Ja familie en vrienden lezen mee, maar ook "buitenstaanders".

Maar toch gok ik erop. Advies en ideeen kunnen nooit kwaad.

Dus leef je uit.
Suggesties, advies, anything.
In de reactie box below graag.

Thanks!

Do you check your tongue in the mirror?

Sommige mensen doen het, andere niet.
Ik wel, ik ben er zo-een. Ik let op de songteksten van alle liedjes die ik hoor.
Het facineert me waar mensen over zingen, hoe ze op die manier hun gevoelens kunnen uiten. Zowel blije als verdrietige gevoelens. Het lijkt me geweldig om zo'n talent te hebben. Helaas is dat niet aan mij besteed.

Lettend op songteksten hoor je vaak echter ook hele rare dingen. Zo ook in I'm Yours van Jason Mraz. Een vrolijk, catchie nummer. Maar laten we eerlijk zijn, de tekst. En let dan vooral op het stukje tussen 2.28 en 2.42. Daar zingt hij namelijk dit:

I've been spendin' way too long checkin' my tongue in the mirror
And bendin' over backwards just to try to see it clearer
But my breath fogged up the glass, and so I drew a new face and I laughed

Hoe werkt zoiets dan? Zit hij een beetje op een gitaar te spelen, nuriet wat, bedenkt bovenstaande woorden en denkt dan: "He, das best leuk voor in een liedje, lekker diepgaand"? Ik snap er niks van.

Maar het is wel een lekker nummer...

W-Day in beeld

Bij gebrek aan inspiratie en tijd voor woorden, maar even wat foto's van W-Day.
En dan schrijf ik morgen over de dag zelf en dan is het klaar. Dan ga ik weer klets schrijven over het echte leven.

Zonder dolle: foto's van 5 september. En zoals de beelden al verraden, het regende niet!

Muziek in van Lucie Silvas. Het nummer heet Right Here en is mij op het lijf geschreven.




De kwaliteit van de foto's dondert ineens omlaag als ik het op youtube plaats, maar het gaat om het idee.