10 kilometer

In juli van vorig jaar begon ik er weer aan; hardlopen. En, zoals dat gaat bij mij, ontstond er een haat/liefde relatie. Want het is niet makkelijk. Ik ben geen natuurlijk hardloop-talent. Maar ik wilde het zo graag kunnen. Conditie opbouwen, buiten zijn. En dus was het vaak een kwestie van doorbijten. 

Die eerste 5 kilometer, tjonge, wat was het moeilijk daartoe te komen. Intervallen, afzien. Bíjna de handdoek in de ring. En toen een streng gesprek met mezelf: 'Gáán, en wel nu!' En ik deed het. 

Vanaf dat punt langzaam de afstand opbouwen. Goede dagen en slechte dagen. Mezelf afvragen: 'vraag ik niet te veel van mijn lichaam, dat toch al zo vermoeide lichaam?' Maar mentaal is het zo fijn om steeds een stapje verder te komen. Die twee keer in de week er even een uurtje uit, alleen. 

Twee keer per week is eigenlijk niet voldoende om goed op te bouwen. Maar twee kleine jongens en een donkere winter ('s avonds lopen geen optie, want donker en bospaden zijn geen goede combinatie in mijn hoofd) zorgden er voor dat dat alles was dat lukte. 

Ik moest een doel, om door te gaan. Ik schreef me in voor een 10 kilometer race op 23 maart. Maar ja, als je vriendinnen zich dan inschrijven voor een race in februari, ten behoeve van het hospice in Wicklow. Tja, dan kun je net zo goed mee doen. Toch? 

Afgelopen zaterdag klonk om kwart over tien het startschot.

De eerste twee kilometer waren moeilijk; ik kon mijn ritme niet vinden, mijn knie deed zeer, al die mensen die me inhaalden, het wilde niet. En dan komen die discussies met jezelf hè: 'wat doe ik hier in vredesnaam, waarom denk ik dit te kunnen, ik ben hier niet voor gemaakt, ik ga stoppen.'

Maar stoppen is eigenlijk geen optie hè, als je daar loopt. Ik liep de weg uit en we sloegen links af. En toen was het goed. Vreemd, de eerste twee zaten erop en het ging lekker. 

Kilometer drie, vier, vijf, zes, zeven gingen vlot. Vanaf daar was het 'off road' en berg op, berg af. Dat is niet zo mijn ding. Aandachtspuntje. Dus in plaats van hardlopen, was het ploeteren. Ik kwam om de hoek en zag de volgende heuvel. Ik vloekte, de marshal hoorde het en moest lachen. Maar het was de laatste heuvel, dat wist ik. 

Ik keek op mijn telefoon; 01:07:30. Het was niet ver meer. En mijn stiekeme plan was onder de 01:10:00 binnen te komen. Ik schroefde de versnelling een klein beetje op en perste eruit wat ik nog had.

Om 01:09:02 kwam ik over de finishlijn. 10 Kilometer in the pocket.

Die magische negen maanden grens

Conclusie: ik kan negen maanden zonder fatsoenlijke slaap. Negen maanden iedere nacht eruit. Negen maanden slaperig naar de babykamer en voeden/tutje terug stoppen. Negen maanden de frustratie van de slaapweigerende baby. 

Negen maanden, dan is het op. 

Zo ging het bij 't Zondagskindje. 
En één keer raden wie er gisteren negen maanden werd?

Hij kan het goed hoor, dat zelf gaan slapen. 
Doet hij regelmatig overdag. En tukt dan op zijn gemak anderhalf tot twee uur. 
Maar 's avond en 's nachts, dan is het feest. 

Ieder uur wakker 's avonds en nog steeds twee voedingen verwachten/eisen/denken nodig te hebben. 

Dan dus de eeuwige strijd met mezelf:
Hij is nog maar een baby, dit gaat over vs. ik moet slapen en wel nu. 

Afgelopen september zat ik, na twee jaar aanmodderen, met 't Zondagskindje bij de slaap specialist. Zij gaf advies, droeg ideeen aan. 
Wij volgden dat niet blind, maar gebruikten het als een richtlijn. Deden wat wij dachten dat het best bij 't Zondagskindje en bij ons paste. 
Hij doet het sinds enkele weken goed. Heel goed. Slaapt meestal de hele nacht, maar voor ons nog veel belangrijker eigenlijk: hij gaat niet meer huilend slapen. 

Ik emailde vanavond de slaap specialist voor advies voor die baby van ons. 
Niet geschoten is altijd mis.

Tractor Tuesday en het weekmenu

Het was lente vandaag!
Er was zon en blauwe hemel en een hele dag tuinieren en kinderen die in het zand speelden. 
Je weet wel, lente. 

En dus was het tijd 'Tractor Tuesday' weer in te voeren.
Iedere week een dag in de tuin aan de gang. 
Is er de afgelopen drie lente's niet van gekomen door zwangerschappen en banen en verbouwingen en baby's. 
Maar we gaan er weer voor.

En daarna aten we super makkelijk nasi uit de vriezer.
Ontdooien, even opbakken, wat omelet reepjes erbij en klaar. 

Verder eten we dit deze week:
Maandag: Risotto met erwten en spekjes
Dinsdag: Nasi
Woensdag: Kruidige couscous met balletjes (gehaktballetjes, geen vega. En ik maakte de mango chtney gisteren zelf, dus ben benieuwd hoe dat zal smaken)
Donderdag: Erwtensoep (dat was vorige week niet gelukt ivm de storm)
Vrijdag: Aardappel en groente met sausijzen voor de jongens en na kinderbedtijd met een hertenbiefstukje voor ons
Zaterdag: Spruitenstamp 
Zondag: Macaroni cheese

Over Darwin enzo

Niet vaak gaat een week zo niet volgens plan als afgelopen week. 

Storm Darwin kwam even 'aanwaaien'. 
En zorgde voor behoorlijk wat ongemak; omgevallen bomen (gelukkig niet op het huis), afgewaaide dakpanelen van de kas, extreem veel regen op vrijdag. 
Maar het onhandigst was nog wel de stroomuitval van anderhalve dag. 
Dat is niet extreem lang, maar handig is anders. Zeker als je erop had gerekend twee dagen in de oven te koken. 

Maar we sluiten de week af met een mooie zondag.

Ik liep een mooi rondje vanochtend. 

Ik warmde op in een heet bad, terwijl de jongens samen speelden. 

En daarna wandelden we ook nog met zijn vieren. 

Nu is het grijs en nat buiten. 

Maar de kachel brandt en we trekken iets uit de vriezer om het makkelijk te houden vandaag. 

Weekmenu

Wij hebben een houten aanrechtblad, dat we bij installatie netjes hebben geschuurd en in de olie hebben gezet. 
Een houten aanrechtblad, daar kun je geen hete pannen op zetten. Want dan krijg je kringen. 
Dat lijken de meeste mensen die ons huis bezoeken wel te begrijpen. 
Waar het echter mis gaat, is bij de hete deksel.
Want je verwacht het niet hè, dat een deksel die op een hete pan zit ook warm wordt. 

Nu hebben we dus een grote zwarte kring is ons blad. 
Au. 

Schuren en olien stonden sowieso al op het programma.
Maar nu dus bovenaan de prioriteitenlijst.

En zo komt het dat ik morgen en overmorgen moet koken met alleen de oven. 

Maandag: Aardappelpartjes met olijfolie en rozemarijn uit de oven, kabeljauwfilet en wortels
Dinsdag: Tagliatella met garnalen, prei en roomsaus
Woensdag: Drumsticks, oven aardappeltjes en geroosterde groenten
Donderdag: Broccoliquiche
Vrijdag: Géééééén idee
Zaterdag: Uitgebreid lunchen bij vriendin, dus 's avonds soep met een broodje
Zondag: Hete kip (uit de vriezer) met rijst

Eet smakelijk!

De gebruiksaanwijzing

Ik schreef zojuist een gebruiksaanwijzing. 
Voor onze kinderen. 
Daar worden ze niet mee geboren, maar zo langzaam aan heb ik hem wel een beetje uitgevogeld.
En dus leek het me handig teen en tander op te schrijven voor onze vrienden die dit weekend zo'n 24 uur de jongens onder hun hoede hebben. 

Want, het is heus waar, Manlief en ik gaan er even een nachtje uit. Slapen enzo. 
Heel fijn. Nodig. En gezellig. 

Maar ook wel een dingetje hoor. 
Kijk, 't Zondagskindje, dat komt wel goed. 
Maar Mr Finney. Tja, dat is dus mijn baby hè.
En ik ben nog nooit langer dan acht uur bij hem weg geweest. 
Laat staan een hele nacht. 

En laat hij nou net een zere keel hebben. En ik gok op twee doorkomende boventanden. 
Dus slapen gaat niet zo heel geweldig. 
Toen ik afgelopen nacht weer twee uur met hem rond liep, besloot ik dus ook het hele uitje af te blazen. Want als ik het al niet aan kon hoe kon dan iemand die hem niet zo goed kent dat wel?
'Nou', zei Manlief, 'die overleven dat wel hoor, één nachtje. Wij doen het al 2,5 jaar'. 

Daar had hij een punt. 
En dus is er niets afgezegd.

Zou ik dan echt morgennacht zo'n acht uur mogen slapen?

Weekmenu

Het ziet er zowaar naar uit dat dit een rustige week wordt en ik dus tijd heb wat uitgebreider te koken. Verwacht niet meteen een zes-gangen diner hoor. Maar meer zoiets:

Maandag: Kipsaté met rijst
Dnsdag: Noodles en gambas wokschotel 
Woensdag: Spinazie en zongedroogde tomaten quiche
Donderdag: Hutspot met hachee (die maak ik woensdag al, smaakt lekkerder de volgende dag)
Vrijdag: Kipvingers met ovenfriet en erwten
Zaterdag: Manlief en ik gaan een nachtje weg dus de oppas maakt pasta; succes gegarandeerd
Zondag: Erwtensoep (die maak ik ook van de week al)

Iemand nog briljante recepten die ik eens moet proberen?