Ooohhhh, we're halfway there

Livin' on a prayer.

Nou dat nog net niet.
Maar wel halfway there.

Donderdag stonden er 20 weken op de teller. Zo maar, ineens.
Je knippert met je ogen en mensen hebben het al over aftellen. Ik nog niet hoor. Want ik moet nog van alles voor die baby on board een buitenboord baby wordt. Aleen kleine details hoor; een huis verbouwen, kamertje maken en namen verzinnen. The usual.

Maar die Bon Jovi hè, die komt dus in juni naar Dublin. En eigenlijk vind ik het best jammer dat ik er niet heen kan. Maar om nou met mijn 32 weken buik daar te gaan staan swingen, lijkt me geen goed idee. Dat ik wel twee weken eerder nog naar Take That ga, negeren we even.

Nou ben ik geen extreme Jovi fan hoor. Maar ik denk gewoon dat zo'n live concert van hem echt heel gaaf is. Ach ik zal het dit jaar met Robbie en friends moeten stellen. Ook niet verkeerd.
Maar geen bed of roses hè.

P!nk

Goed, wij gingen dus naar P!nk.
En beloof me nou allemaal één ding: Als je ooit de kans heb naar een concert van haar te gaan, GA!

Wat een show, wat een artiest.
Van het begin tot het eind knalde de energie van het podium af.

En nee ik heb geen 9485708 foto's gemaakt.
Ik had het veel te druk met meezingen en dansen.

Verder wil ik nog even melden dat Ierse vrouwen echt een ontzettend slechte smaak hebben als het op kleding aan komt. Dat is zaterdag wel weer bewezen.
Ik ben nu heel actief foto-materiaal aan het verzamelen van alles wat ik tegen kom.

Bereid u voor een op schokkend logje.

Bij gebrek aan log materiaal...

...knallen we er maar een muziekje tegenaan.

Althans, dat dat ik. Zo'n drie uur geleden.
Toen ik dus bedacht dat ik dit liedje hier even neer ging zetten.
En vervolgens niet meer wist wie het zong, hoe het heette of hoe het ging.
Dat zoekt wat lastig.


Maar mijn obsessieve ik heeft het gevonden.
Dus geniet:

Muziek op zondag

Heerlijke muziek.
Geweldige songtekst.

Do you check your tongue in the mirror?

Sommige mensen doen het, andere niet.
Ik wel, ik ben er zo-een. Ik let op de songteksten van alle liedjes die ik hoor.
Het facineert me waar mensen over zingen, hoe ze op die manier hun gevoelens kunnen uiten. Zowel blije als verdrietige gevoelens. Het lijkt me geweldig om zo'n talent te hebben. Helaas is dat niet aan mij besteed.

Lettend op songteksten hoor je vaak echter ook hele rare dingen. Zo ook in I'm Yours van Jason Mraz. Een vrolijk, catchie nummer. Maar laten we eerlijk zijn, de tekst. En let dan vooral op het stukje tussen 2.28 en 2.42. Daar zingt hij namelijk dit:

I've been spendin' way too long checkin' my tongue in the mirror
And bendin' over backwards just to try to see it clearer
But my breath fogged up the glass, and so I drew a new face and I laughed

Hoe werkt zoiets dan? Zit hij een beetje op een gitaar te spelen, nuriet wat, bedenkt bovenstaande woorden en denkt dan: "He, das best leuk voor in een liedje, lekker diepgaand"? Ik snap er niks van.

Maar het is wel een lekker nummer...

Pure talent

Kijk, soms is Ierland natuurlijk vrij letterlijk bagger. Heb een heel leven achter gelaten, familie en vrienden, om in een land te wonen waar het regent, vaak en veel. Waar de economie zijn absolute dieptepunt heeft bereikt met een werkeloosheidspercentage van 12%. Een land waar mensen absoluut geen idee hebben van mode en ik 25 minuten moet rijden om bij de eerste fatsoenlijke supermarkt te komen.

Maar... Ierland bracht mij een ding waar ik ontzettend dankbaar voor ben. Een verrijking voor mijn leven, waar ik echt een dagelijks shot van nodig heb. Iets wat me opbeurt als ik me wat down voel. Talent en een knappe kop.

The Script