Me = no Rachel Allen

Ik zie jullie denken: who the h*ll is Rachel Allen. Nou das dus een beetje de Nigella Lawson van Ierland. Nigella Lawson? Dat is dus de Herman den Blijker van de UK. Maar dan van het andere geslacht, minder dik en zonder sigaar in haar mond.

Goed ik dwaal af. Rachel Allen dus. Ik ben de trotse eigenaresse van haar Rachel's Favourite Food at Home kookboek. Zo'n boek waar echte recepten in staan. Iets waar je iets mee kan en dingen die je nog echt zou eten ook. In het dagelijks leven. En dus gebruik ik het regelmatig.

Domestic Goddess dat ik ben kookte ik vandaag eerst netjes eten voor vriendlief (wat ie vervolgens om zeep hielp, doordat hij het in de magnetron moest verwarmen omdat hij te laat thuis was). Vervolgens schudde ik nog even een pan hachee uit mijn mouw, zodat we dat morgen lekker kunnen eten met hutspot.

Toen was ik dus op dreef en besloot Rachel er even bij te halen. Ik gooie wat bloem, eieren, pindakaas, banaan en nog veel meer bij elkaar, waarbij ik Precies met een hoofdletter P, het recept volgde. Nou ik weet niet welke abracadabra truc Rachel gebruikt voor d'r heerlijke crunchy peanutbutter & banana muffins, maar ik mis die magic. En nu zit ik dus met twaalf half in gezakte naar niets smakende muffins te houden. Zelf de mix was nog lekkerder.

Iemand een muffin?

Geen haan die er naar kraait

Zeker onze Henry niet. Want die is dus dood.

Gisteren was ie ineens ziek. Zat heel de dag in het gras met zijn ogen dicht in plaats van lekker rond te scharrelen en af en toe een kraai competitie te houden met Roger (haan nr 2). En vanochtend lag ie dus hartstikke dood naast zijn stokkie.

Om kwart over acht vanochtend hadden wij dus een mini-begrafenis en kon ik heel het kippenhok schoonmaken. Want ja, ontsmetten he. Zorgen dat the girls niet ook nog eens ziek worden. Mevrouw broedse hen was helemaal uit d'r doen en was spontaan van haar eieren af gekomen. Das dus niet goed he, want dan liggen daar die negen eieren (waarin al half ontwikkelde kuikens zitten) koud te worden. Gelukkig ging ze toen alles weer schoon was terug d'r nest box in, anders hadden we nog negen sterfgevallen gehad.

En nu moeten we dus op zoek naar een nieuwe echtgenoot voor onze vier weduwen. We hebben besloten hem maar geen Henry te noemen, want dit was al Henry nr 2 (sinds september. Need I say more?)

Thank God it's Monday!

Wat een weekend...

Vrijdag was ik gelukkig weer helemaal opgeknapt en kon ik mijn Nederlandse bezoek welkom heten. Ons bezoek waarmee we uit eten gingen, een verjaardag vierden, lekker van de zon genoten, cheesecake maakten, tuinierden, heerlijk kookten, Monopoly speelden, uitsliepen. Veel te kort natuurlijk weer, want gisterenmiddag om een uur zette ik ze alweer af op het vliegveld. Maar het was het dubbel en dwars waard.

Eind van de middag kregen we nog vrienden op bezoek. En je bent een goede gastvrouw of je bent het niet. En dus stond ik om zes uur te koken voor vijf volwassenen en vier kinderen. Toen ik om tien uur de laatste borden terug zette in het keukenkastje, herinnerde ik me ineens dat ik het eigenlijk rustig aan zou doen dit weekend. Helaas niet gelukt.

Nu is het weer maandag en gaan we back to normal. Een gewone werkweek, met daarna gewoon boodschappen doen, poetsen, tuinieren en een klein verjaardags feestje. En dat is eigenlijk eindelijk wel weer een keer lekker.

Druk+hoofdpijn+keelpijn+oorpijn+misselijk+gewoon werken+dit weekend bezoek dus opruimen en bedden verschonen+boodschappen doen = geen tijd voor een logje.

Zondag ben ik terug, promiss!!

Foto van de week IX

Ja ja dames en heren, het is zo ver: we hebben een broedse kip!

Mevrouw zit al sinds vrijdag in d'r nestbox en komt er niet uit (alleen even snel eten en drinken 's ochtends). Ze heeft minstens zes eieren onder zich. Dat is degene die ze zelf sinds vrijdag heeft gelegd niet meegerekend. Dus minstens zes maximaal negen. De eieren die de andere kippen leggen, leggen we steeds naast haar neer (zoals in de foto) en die rolt ze dan onder zich. Hopelijk bevalt dit luie leventje haar goed, want dan hebben wij over ongeveer drie weken waarschijnlijk kuikens!

Inspiratieloos

Niets. Helemaal opgedroogd. Blanco. Writers block.

Kwam vorige week de inspiratie nog bijna uit mijn oren. Deze week is het niets. Er zit bijna niets en er komt niks. Niet dat ik niets heb om over te schrijven. Maar ik denk dat mijn creatief-schrijven mode even tijdelijk is uigeschakeld. Veel aan mijn hoofd. Druk op mijn werk, terwijl ik eigenlijk zo graag iets anders wil gaan doen. Maar ja, banen zijn er niet. En dus gaan we door.

Alle verhaaltjes in mijn hoofd willen daar gewoon nog even blijven zitten. Ik hoop dat ze in het weekend weer zin hebben om eruit te komen. Maar voor nu... even niets.

Foto van de week VIII

Sommige mensen hebben een wiet plantage op zolder.

Ik heb een groente kwekerij in de badkamer.

Vandaag geplant: Brocolli, bloemkool, boerenkool, basilicum, coriander, mint, peterselie, verschillende sla soorten, paprika, tomaat, radijs, spinazie en zonnebloemen.

Binnenkort volgen: bonen, courgette, pompoen, mais, komkommer etc.

En mijn rabarber heeft de sneeuw overleefd. Groeit tegen de klippen omhoog. Joehoe!

The day after...

Ik was aardig op dreef om mijn lijstje af te krijgen, totdat....

Buurvrouw Boerin belde. Er lag een schaap te bevallen en dat ging, laten we zeggen, niet zo vlotjes. Buurman Boer was niet thuis. Of ik even kon komen helpen. Dus dan maak je rechtsomkeert (was namelijk net met onderdeel "kleine boodschapjes" bezig) en race je naar the farm. Het arme beest had er duidelijk moeite mee en lag al twee uur te bevallen. En dus wij, stoere boerinnen die we zijn, dat lammetje aan zijn voorpootjes eruit getrokken. Helaas had ik mijn camera niet bij aangezien ik "on the road" was. Zul je altijd zien. Maar mother and baby are doing fine!

Nou toen had ik dus ook mijn boodschappen niet af kunnen maken en dus geen gist in huis. En zonder gist geen worstenbroodjes. En dus werd het peperkoek. Kennen ze hier niet, dus dan moet je het zelf maken. Best goed gelukt, al zeg ik het zelf.

En toen had ik 's avonds ineens nog een vergadering en dus ligt de administratie nog te wachten en is er boven niet gestofzuigd. Helaas. Morgen weer een dag.

Morgen ja, want vandaag is het lente (inclusief zon en warmte) en dus ben ik buiten. Zaadjes planten, onkruid wieden, spelen met hond/geit/kip. En al van dat soort gezelligheden.

Use your ENERGY! (over poetsen enzo)

Ik heb besloten die energie waarover ik het gisteren had, maar om te zetten in iets positiefs. Poetsen dus! En dat was ook wel nodig. Vorig weekend zijn we heel het weekend weg geweest en dus geen tijd gehad voor het huis. Grote inhaalslag nu.

Afwas wegwerken (ook gisteren avond haast) CHECK
Keuken poetsen CHECK

Opruimen beneden CHECK

Stofzuigen beneden CHECK
Stoffen beneden
4 wassen draaien Nr 3 DONE
Bed afhalen en luchten CHECK
Bed weer opdekken CHECK
Stofzuigen boven
Badkamer poetsen CHECK
Administratie wegwerken
Kleine boodschapjes doen CHECK
Worstebroodjes bakken (dat werd dus peperkoek) CHECK

15.00: Lammetje ter wereld brengen CHECK!!!

En tussendoor ook nog Billy eten geven CHECK, de honden van aandacht voorzien CHECK en eten koken vanavond CHECK. Beetje ambitieus lijstje misschien, maar we gaan ervoor.

Wie is er nog meer aan de poets?

Is het dan eindelijk zo ver?

Is het eindelijk lente?

Vanochtend was de eerste ochtend dat ik buiten stapte en niet de koude wind dwars door mijn panty heen voelde waaien. Het was zelfs een soort van warm. Nou ja, minder koud. De vogels zongen het hoogste lied en ook de kippen lieten duidelijk merken dat ze wel zin hadden in een dagje in de boomgaard rond banjeren.

En dus zit mijn hoofd gelijk vol met dingen die moeten gebeuren. Want een lekker zonnetje staat bij mij gelijk aan een goed humeur en bakken energie. En dat kan ik wel gebruiken, want die is de laatste tijd ver te zoeken geweest.

Er moet veel gebeuren in de tuin. Zaadjes planten, de pollytunnel klaarmaken voor gebruik, onkruid wieden, slakken bestrijden, een nieuw net over de fruit hoek zodat die zingende vogels er niet met onze aardbeien vandoor gaan, het nieuwe tuinhek schilderen. En zo kan ik nog wel even door gaan.

Ook voor binnenshuis heb ik een waslijst. Een nieuwe eettafel ontwerpen (want Paul heeft het in zijn hoofd gehaald deze zelf te willen maken), stoffen zoeken voor kussens voor in de vensterbanken, keuken opnieuw inrichten, ramen zemen, boeken uitzoeken, fotoboek maken over Italie, etc etc. Helaas moeten de gewone klusjes, zoals boodschappen, koken, wassen, strijken, afwassen ook gewoon gedaan worden.

De drie honden hebben ook de nodige beweging en aandacht nodig. De kippen krijgen eens per week een schoon hok en de eieren moeten in de gaten gehouden worden. En dan natuurlijk Billy, want meneer geit heet voortaan Billy, die drie keer per dag de fles krijgt.

Verder krijg ik deze maand en volgende maand ook nog een gezellig veel familie, doe ik nog steeds mijn interieur design cursus, dansen op donderdag en zijn we ook begonnen met een organisatie die sponsor activiteiten voor het mountain rescue team gaat opzetten. En nog steeds telt mijn dag maar 24 uur en mijn week maar 7 dagen.

En oh ja, ik heb ook nog een baan. Dat zou je bijna vergeten.

Gratis af te halen...

... 16 eieren uit mijn koelkast!!

Ja die chickies van ons hebben de smaak te pakken. Ze leggen alsof hun leven er vanaf hangt. En wij maar iedere dag heel gemeen die eieren weghalen omdat ze ze anders uit willen broeden. En dat moeten we niet hebben natuurlijk. Althans, niet nu. Twee dagen geleden lag er nog sneeuw. Je moet er toch niet aan denken: die kleine kuikentjes met hun voetjes in de sneeuw. Nee daar houden ze niet van. En dus komen de eieren mijn oren uit.

Dus: heb je behoefte aan wat verse scharrelkip eieren? Je mag ze gratis komen ophalen!

Update 12 maart: Het zijn er inmiddels 19. Help me!

Foto van de week VII

Heel even was het lente en dus kwam de rabarber op.

Nu is het ineens weer winter.

Gezinsuitbreiding

En dan heb je ineens een geitje geadopteerd...

Het arme beest is pas een paar dage oud en werd gevonden zonder moeder. En dus heb ik hem net de fles gegeven en zetten we de wekker op vier uur voor de volgende fles.

Hij heeft nog geen naam, maar we gaan voor iets Nederlands. Koosje en Teuntje zijn opties. Wat denken jullie?

Pumps op het platteland II

De dag dat ik onverwacht bezoek kreeg, bijna verloskundige werd en mezelf buiten sloot.

Het zou een normaal dagje op kantoor worden. Wat boekingen maken, emails bijwerken, aan de website knutselen. En toen kreeg ik ineens onverwacht bezoek van R. Zij werkte voor mij hier op het kantoor van Footfalls, maar besloot terug te gaan naar Duitsland waarna ik haar baan overnam. Vorige week kregen we al een email van haar, na maanden niets van haar vernomen te hebben, waarin ze vroeg of ik er nog was en of het druk was. En vandaag stond ze dus ineens op de stoep. Wat bleek: mevrouw had haar baan opgezegd. Die email van vorige week was voor mij dus ineens een beetje verdacht. Mijn baan krijgt ze niet, dat kan ik haar op een briefje geven.

En toen.... een sms van Paul. Buurvrouw Boerin had gebeld en één van haar schapen was aan het bevallen. Terwijl ik in de auto spring realiseer ik me dat ik pumps aan heb en dat dit dus wel eens een hele letterlijke "pumps op het platteland actie" kon worden. Bij aankomst vertelde mevrouw boerin dat schaapie haar eerste lammetje had geworpen en dat nummer twee onderweg was. Maar je raadt het al: in de schuur aangekomen liggen twee bloederige lammetjes mij heel schattig aan te kijken. Te laat. Een rap schaap kan ik je zeggen. En ze stond erbij alsof er niets was gebeurd. Wel wat schattige foto's genomen en Jut en Jul de fles gegeven. Er zijn nu nog maar zo'n drie schapen te gaan, dus mijn kansen worden steeds kleiner. Wel beginnen nu de koeien hun kalfjes op de wereld te zetten, al had ik gehoopt met een wat kleinere bevalling te beginnen.

En toen dus terug naar kantoor. In de auto ineens shock!! Ik kon er natuurlijk niet in. Ik had mijn tas op kantoor laten staan. Kantoor op slot gedraaid, het huis in gegaan, kantoor sleutel daar achtergelaten en de voordeur diechtgetrokken. Eén keer raden waar de sleutel voor het huis was: juist, in mijn tas die op kantoor stond. Helaas, mijn werkdagje was voorbij.

Oh ja, het sneeuwde ook nog vandaag. Dus alles is weer wit. En ik dacht nog wel dat de lente was begonnen.

Jut was het eerste lammetje

Jul was nummer twee

Bij mama schaap

Jul krijgt de fles van buurvrouw boerin

Foto van de week VI

Eindelijk, de nieuwe kas (pollytunnel) is klaar voor gebruik! Het was hard werken, maar ziet er goed uit. Nu maar hopen dat onze plantjes het ook zo gezellig vinden.