Venetië in beeld

Typisch Venetië

(nee, we hebben geen gondeltochtje gemaakt.

Veel te romantisch, stel je voor...)

-------------------------------------------------------------------------------

Eén van de vele "straatjes"

---------------------------------------------------------------------

Ook mooi...

----------------------------------------------------------------------

San Marco plein

(lichtelijk overstroomt, iedereen loopt op de "catwalk")

-------------------------------------------------------------------------------

Sommige mensen zijn gewend aan al dat water

---------------------------------------------------------------------------

Mijn favoriete plaatje...

Sprakeloos...

...na een week, nog steeds sprakeloos.

Afgelopen vrijdag kreeg ik slecht, niet te bevatten, nieuws. Eén van mijn collega's van Le Renard in Waalwijk was overleden. Woensdag 18 februari, half twaalf 's ochtends, op de A58. Na een inhaalmanoeuvre een auto geschampt, macht over het stuur verloren, auto in de slip, de berm in, tegen een boom tot stilstand. Brandweer heeft hem uit zijn auto geknipt en met spoed naar het ziekenhuis in Roosendaal. Helaas overleed hij daar later aan zijn verwondingen.

Dat zijn dingen, die mogen niet gebeuren. Midden in het leven, ineens is alles voorbij. Zoveel energie, zoveel plannen. En dan... niets. Stilte.

Heb al een paar dagen geprobeerd erover te schrijven, maar ik kon het niet. Alsof het dan ineens echt zou zijn, te echt.

Gisteren is hij gecremeerd. En dus is het echt. Hij komt nooit meer terug.

27 lentes, veel te jong.

Rust zacht Jasper.

Er is er een jarig...

Vanochtend om half negen liep ik al HAPPY BIRTHDAY te zingen. Want ja, Paul kan dan wel jarig zijn, maar er moet natuurlijk wel gewoon gewerkt worden.

Nee hij kreeg geen ontbijt op bed van mij, want daar had mijn moeder voor gezorgd met het met drop en stroopwafels gevulde pakketje dat gisteren aan kwam.

Van mij kreeg hij een speciaal voor hem gemaakt cadeau:
Een geweldige tekening met alle dingen die zo belangrijk zijn voor hem erin verwerkt. Speciale dank voor haar, die ik per ongeluk tegen kwam op het wereld wijde web. Niet alleen kan ze geweldig tekenen, ook haar schrijftalent is iets waar ik nog veel van kan leren.

Lieve Paul, hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag. Hopelijk vanavond lekker pannekoeken en niet dat vormsel waar we eigenlijk heen moeten!

Foto van de week V

Heel het weekend zat ik vol spanning te wachten tot ik mijn foto van de week kon nemen, maar dat stomme schaap wilde niet.

Waar ik het over heb? Over het feit dat ik bij boeren-buurman John de geboorte van een lammetje bij zou gaan wonen, over dat ik heel het weekend in slobber kleren heb rondgelopen zodat ik zo in de auto kon springen als hij belde en dat lammetje op de wereld kon gaan zetten zonder mijn kleren om zeep te helpen, over dat er niets gebeurde. NIETS!! Nog zo'n negen schapen te gaan en in de drie dagen dat ik vrij was: Niets, nakkes, nada.

En ik had het zo leuk bedacht. Een logje over hoe ik toch aan carnaval had gedaan dit weekend. Namelijk ik als boerin/vee arts/verloskundige. Maar nee hoor, dat stomme schaap werkte niet mee.

En dus morgen dan maar een foto van de week als Paul zijn verjaardagscadeau open maakt. Want ja, morgen wordt ie weer een jaartje ouder. Moet nog een taart bakken, maar zou niet weten wanneer. HELP!!

Pumps op het platteland

De laatste sneeuw viel hier ongeveer 10 dagen geleden, maar nog steeds liggen er overal hoopjes wittigheid. Mooie uitzichten over de witte bergtoppen en honden die het nog steeds geweldig vinden. Één en al pret zou je zeggen.

Maar ben nou eerlijk: er is toch niets zo vreselijk als die drek en derrie die ontstaat als een pak sneeuw gaat smelten? Overal van die ellendige soppende plekken, plassen die maar niet willen verdwijnen. Ja als stadsmeisje heb je het dan af en toe niet makkelijk.

De Ieren geven niet zoveel om kleding, schoenen, styling etc. Althans, hier op het platteland in ieder geval niet. Praktisch, makkelijk en warm zijn de drie belangrijkste eisen die gesteld worden. En als je hier woont, ga je daar automatisch een beetje in mee. Ik had al in tijden niet meer geshopt en als ik wel iets kocht, dacht ik vaak: "Is dit wel handig daar?"

Totdat we naar Italie gingen. God wat zijn die mensen daar stylisch. Kunnen zelfs de Nederlanders nog behoorlijk wat van leren. De hele week heb ik mijn ogen uitgekeken naar mooie jassen, prachtige schoenen en de beste broeken. En het is hier dat ik me realiseerde:

You can take the girl out of the city,
but you can't take the city out of the girl!

En dus verfde ik vorige week mijn haar, ruimde heel mijn kleding kast op, maakte een lijstje met aan te schaffen kleding en sta iedere ochtend weer, zoals vanouds, een kwartier voor de kast voordat ik besluit wat ik aantrek. Haren netjes fohnen, make-upjes, mooie broek, blousje, sjaaltje en pumps. En die pumps, ja die bleken het probleem...

Want als je dan helemaal enthousiast, doordat je je oude-ik weer hebt gevonden, maandagochtend naar je werk rijdt, de autodeur opengooid en regelrecht in een van die eerder genoemde witte derrie plassen stapt en de modder tot ongeveer je knieen omhoog spat, tja dan is dat toch even slikken.

Maar, ik houd vol. Thuis heb ik mooie regenlaarzen, tuinklompen en oude kleding om in de tuin te werken en in het huis te klussen. Maar de echte-ik vind het belangrijk er goed verzorgd en netjes uit te zien.

En dus is er een nieuw thema geboren: pumps op het platteland. Ik ben bang dat het niet bij het pump-verhaal blijft, dus ik weet zeker dat ik jullie binnenkort nog meer pumps-op-het-platteland-verhaaltjes kan vertellen.

Rome

Zou er graag een leuk stukje schrijven over alles wat we in Rome hebben gedaan en gezien, maar dat gaat even niet. Ik heb het druk, stress op het werk en het schrijven, tja het komt er nu gewoon even niet uit. Maar ik beloof: dat verslagje komt er, misschien zelfs met wat gezellig grote foto's.

Dus voor nu: een foto collage

Het is lente!

Hier is de lente begonnen. We hebben een vijver vol met kikkers en de bijbehorende kikkerdril.

En leuk joh, al dat gekwaak. Vooral de honden zijn er erg blij mee en zijn 's nachts (!!!) een soort competitie aan het houden met de kikkers om te kijken wie het meeste lawaai kan maken.

Echt genieten, dat buiten-leven!

Morgen een verslagje over Rome

Foto van de week IV

De eerste voorbereidingen voor de aardappels zijn vandaag getroffen. Ze staan allemaal in eierdoosjes met de al kiemende uiteinden naar boven, zodat de planten in de juiste richting gaan groeien.

Ze blijven ongeveer tot half maart in de eierdoosjes en dan gaan de eersten de grond in.

Pompeii

Een belevenis. Dat is het enige woord dat Pompeii kan beschrijven. Natuurlijk heb je er een beeld bij, verhalen gehoord, plaatjes gezien. Maar ‘the real thing’ is toch andere koek.

Donderdag morgen kwamen we, na de vorige avond in Rome te zijn geland en met de trein naar Napels te hebben gereisd, om half tien in Pompeii aan. Het zonnetje scheen, het was rustig op straat. Ja februari is nou eenmaal geen hoog-seizoen. We betaalden en kregen een plattegrond plus boekje dat precies beschreef wat alles was.

Uren dwaalden we door de straten

Bewonderden we de opgravingen

Bekeken we de muurschilderingen die ze in die tijd maakten

Maar bovenal vroegen we ons af wat deze mensen door hebben gemaakt toen de vulkaan uitbarstte en de as neerdaalde op Pompeii

Ongelofelijk dat dit alles bewaard is gebleven en dat wij nu de kans kregen dit van dichtbij te bekijken. Als je ooit in de buurt ben, moet je absoluut even gaan kijken.

Over een dag of twee volgt het verslagje uit Rome

Picture perfect

Ja, het vakantie verslag komt er zo snel mogelijk aan. Maar daar hoort natuurlijk beeldmateriaal bij en dus ben ik op dit moment de foto's aan het uploaden. We zijn zeven dagen weggeweest en Anouk heeft 507 (!) foto's gemaakt!!!!

En Paul maar met zijn hoofd schudden, terwijl ik gewoon door bleef klikken. Als zijn Nederlands wat beter was zou ie vast "kind wat moet je ermee?" gezegd hebben. Heeft ie misschien wel een klein beetje gelijk in, maar ik hou nou eenmaal van foto's maken.

Vanavond ben ik dus druk met foto's sorteren en morgen zal ik hopelijk het eerste verslagje plaatsen. Nog even wachten dus....

Spoedcursus reactie plaatsen

Ik heb van verschillende mensen gehoord dat het ze niet lukt een reactie te plaatsen op deze site. Dus hier even een korte uitleg.

Onderaan ieder bericht zie je 0 reacties (of 1 of 2 of 368, ligt eraan hoeveel mensen al hebben gereageerd). Klik hierop.

Dan komt een schermpje in beeld waar je je tekst kan typen.

Vervolgens zie je onder dit schermpje "profiel kiezen". Klik op het blauwe pijltje rechts van dit en je krijgt een drop-down menu. Hier heb je twee opties:

1. Kies naam, url. Dan kun je je naam invullen en eventueel een eigen website als je die hebt. Die website hoeft je niet per se in te vullen, dus alleen je naam is voldoende.

2. Kies anoniem. Dan hoef je niets in te vullen. Zorg wel dat je dan onder aan je berichtje je naam schrijft zodat ik weet van wie het is.

Zo en nu ga ik naar bed, want morgen gaan we naar Italië. Volgende week dinsdagavond zijn we terug. Tot dan!

Foto van de week III

Vanavond in de achtertuin...



Ja het is weer winter. Scholen zijn dicht, wegen gesloten. Met veel moeite vandaag op mijn werk gekomen en vanavond bij de terugreis mijn auto halverwege het bospad dat naar ons huis leidt moeten achterlaten. Als het morgen nog zo is, kan ik waarschijnlijk niet naar mijn werk.
Paul heeft de snowboards al klaar staan...