Van Noorwegen via Denemarken naar Parijs

Wij hebben geen bucket list. 

Wel een reislijstje. Best een lang reislijstje. 

Ooit had ik het briljante plan ieder jaar minstens één land te bezoeken waar ik nog nooit eerder was. Maar twee kinderen later kan ik melden dat dat grandioos is mislukt. 

Ook bleef er na onze veelvuldige reisjes naar Nederland niet veel budget en tijd over voor grootse vakanties. Met z'n vieren naar Nederland vliegen, kost namelijk al snel driehonderd euro. Doe dat twee a drie keer per jaar en je bent snel door je reis budget heen. 

Toch wilden we het weer proberen vorig jaar en vertrokken voor tien dagen naar Frankrijk. Het was heerlijk! 

Nog voor we naar Frankrijk vertrokken, waren we de vakantie van dit jaar al aan het plannen. Bovenaan het lijstje stond Noorwegen. Ja, dat zou het worden in '15. Maar rond rijdend in Frankrijk vonden we dat we die plannen moesten bijstellen. Want Noorwegen zou een echte trekvakantie worden; veel in de auto, kilometers maken, verschillende slaapplaatsen. En eigenlijk is dat geen goed idee met een dan twee- en net vier-jarige. 

Maar Scandinavie trekt. En dus bedachten we Denemarken; niet te groot dus makkelijker te bereizen zelfs als je wat wil rondtrekken. Een maand of twee geleden ging ik op zoek naar tickets. En wat bleek, onze vertrouwde Ryan Air vliegt niet naar Denemarken. Ik vond het moeilijk te geloven, want naar mijn gevoel is Scandinavie vrij populair op het moment. Ik zocht bij andere vliegmaatschappijen maar klikte snel weg toen ik de bedragen op mijn scherm zag verschijnen. 

We zochten een alternatief en besloten het aanbod van onze Parijse vrienden te accepteren en die richting op te gaan in combinatie met nog een weekje ergens anders in La France. Want het was toch ook wel goed bevallen daar vorig jaar. En dan gingen we dit jaar gewoon extra hard sparen om in 2016 wel naar Denemarken te kunnen. 

Twee dagen na ons besluit en één dag nadat we onze vrienden inlichtten over onze plannen, kondigde Ryan Air een nieuwe route aan: Dublin-Copenhagen. En ook nog een voor een zéér schappelijke prijs. 

En dat knaagt dan hè, want twee jaar achter elkaar naar hetzelfde land is sowieso niet zo ons ding. En dat Denemarken dat lijkt ons zo leuk. Maar onze vrienden waren zo enthousiast toen we hen vertelden dat we komen. Dat nu afzeggen doe je ook niet.

En dus gaan wij dit jaar naar Frankrijk. 

En hoeven we volgend jaar niet na te denken over een vakantiebestemming. 

Ook makkelijk. 

Later is nu

Later als ik groot ben, dan ga ik met mijn gezin op vakantie. Samen met mijn zusje en haar gezin. Dan doen we heel volwassen dingen als vroeg opstaan en naar zwembaden, binnenspeeltuinen en pannenkoekenrestaurants en dan plannen we de dag om slaapjes heen en spelen we educatieve spelletjes met de oudste peuter, dan drinken we ergens koffie en spelen 's avonds als de kinderen op bed liggen een spelletje. 

Later is nu. 

Over heimwee

Ineens overvalt me dat dan.

Terwijl ik het eigenlijk mijlenver kan zien aan komen. 

Heimwee.

Het is vaak een combinatie van factoren.

Zo was er vorige week een nieuwe baby, een bepaalde hormoonschommeling, regen en nog wat andere zaken. En dan stroomt de emmer ineens over. Dan wil ik veel liever in Nederland wonen dan hier. 

En ja het is prachtig hier. We hebben een mooi huis op een geweldige locatie. 

Hebben fijne leefomstandigheden die er voor zorgen dat we redelijk flexibel onze dagen kunnen plannen. 

Maar dat maakt allemaal niks uit op zo'n dag. 

Dan is er alleen de heimwee. 

Het gemis van familie en jeugdvriendinnen om de hoek.

Niet even een kopje koffie met die of een beschuit met muisjes bij dat nieuwe baby meisje. 

Altijd op vakantie moeten met het vliegtuig ipv de auto (ja, een derde wereld probleem, maar wel een erg prijzig derde wereldprobleem). 

Niet de mogelijkheid een uurtje de stad in te gaan om wat knutsel dingen te halen, want de reis er heen duurt vaak al minimaal een half uur. 

En meer van dat soort dingen. 

Op die dagen kan ik ook niet zien dat de dag erna waarschijnlijk beter is. 

Dat dan misschien de zon wel weer schijnt. 

Nee, op die dagen zit mijn hoofd in een onweerswolk en kom ik er niet uit. 

Dat zijn geen fijne dagen. 

Maar de dag erna schéén die zon weer. 

En wás het inderdaad allemaal beter. 

Volgende week zijn we in Nederland; logeren bij opa en oma, een midweek weg met Zuster en gezin (dat linkt zóóó volwassen) en een beschuitje eten bij dat nieuwe meisje. En zo komt het toch altijd weer goed. 

Een frisse neus halen in de 'achtertuin'

Maandelijkse doelen

Haha, nou dat was succesvol.

Hier volgt een, hele korte, evaluatie van mijn doelen voor januari:

- Het foto album van 2014 maken

Nope. Niet eens aan begonnen. Als ik even iets langer over mijn dolen had nagedacht, had ik natuurlijk kunnen weten dat twee doelen waar ik 's avonds aan moet werken niet haalbaar is. Het haakwerk had prioriteit en won dus.

Dit schijf ik dus mooi door naar februari. 

- Zes keer hardlopen deze maand

Laten we zeggen dat dat voor 50% is gelukt. Ik ben mijn hardloop mojo kwijt. Ben bang dat het ergens tussen de kerst spullen op zolder ligt. Ik kan de motivatie moeilijk vinden. De excuses om níet te gaan, heb ik overigens in overvloed. Aandachtspuntje. 

- Eén haakproject afmaken

YES! Man man, het was een hele bevalling. Zwart is namelijk niet echt ideaal om mee te haken, zeker niet 's avonds. Drie toeren met mijn lampje erbij en dan hadden mijn ogen er wel genoeg van. Maar, het is af. Nu hoeft Yvon alleen die baby nog maar op de wereld te zetten en dan volgt de foto. 

Nah, ok dan. 

Een sneak peek.

- Eén keer per week eten met P.

Jep, ook gelukt. We gingen zelf een nachtje weg! Daarnaast deden we twee keer home made pizza op de bank met een filmpje erbij en een lekker biefstukje. Goede traditie om weer nieuw leven in te blazen. 

En dan nu, tijd voor de doelen van februari.

- Het foto album van 2014 maken.

Ja nee, maar dit keer echt. 

- Eén avond per week gelijk met de jongens naar bed.

Vreselijk saai. Maar wij hopen deze maand voor eens altijd die slaapweigerende varkentjes te wassen en daar is energie voor nodig. Maandagavond wordt dus weer vroeg-naar-bed-avond.

- Twee keer per week bloggen

Ik vind het zo leuk, maar vind soms dat ik niks te melden heb. Of althans, niks wat jullie interessant zullen vinden. Denk ik dan. Maar ik probeer het nog maar eens. 

De eerste van deze week is al in the pocket.

- Mezelf inschrijven voor een hardloop evenement

Toch nog maar een harloop doel. Ik heb met vriendinnen afgelopen één keer per wek met hen te lopen en hoop nog steeds de motivatie te vinden om daarnaast één keer zelf te gaan. Ik weet echter uit ervaring dat een stok achter de deur in de vorm van een evenement helpt. Dus dat gaan we maar doen. 

In maart weer verslag.  

Hopelijk dit keer succesvoller dan afgelopen maand

.