Over hoe dat nou afliep met die keuken

Het is hier heus niet alleen sneeuw dat de klok slaat.
Heus niet, heus niet, probeert zij zichzelf te overtuigen.


We maakten ook nog 'even' onze nieuwe keuken (bijna) af.
En dus is het tijd voor de before en after foto's.


Want wij transformeerden deze donkere, bruine keuken...

...met veel hard geduld en hard werken...

...naar deze lichte droomkeuken...



...waar ik zo lang over heb nagedacht, omdat 'ie perfect moest zijn...

...met een ellelang werkblad, zodat ik heerlijk kan bakken en braden...

...en een mooi groot gasfornuis, waarop ik fatsoenlijk kan wokken...

Ja ik ben in mijn nopjes.

En inderdaad, we missen nog de plint aan één kant en de afzuigkap moet verhangen worden, maar een kniesoor die daar op let.

Dank u Sinterklaasje

5 december 2010 gaat de boeken in als een geslaagde dag.

Want,

Octavie bood mij zo maar haar Grote Limburg Lekkers kookboek aan, gewoon omdat het 5 december was.

Sanneke ontving mijn Secret Cisterklaas cadeautje en vond het nog leuk ook.

Manlief spendeerde twee dagen in zijn graafmachine en zorgde dat we vanmiddag eindelijk weer de weg op konden.

Daardoor konden we de post ophalen bij de buren en mocht ook ik mijn Secret Cisterklaas cadeau open maken.

Kijk nou wat ik allemaal kreeg van Helena!

En zie je wat er op dat pakje thee staat? Delicious. En dat is niet overdreven.

En toen zat er nog een envelope in de post. Met een choco letter en een heus gedicht. Allemaal van vriendinnetje S.

Manlief had ook geluk. Want de Sint kwam zo maar langs toen wij in het dorp waren en liet een pakketje voor hem achter. Jammie.

Daarnaast zat er ook nog een officiele envelope in de post. Waarin werd bevestigd dat we onze bouwvergunning hebben. Hatsjikiedee!

Dank u Sinterklaasje!

Sneeuw in beeld

Dat je je moeder aan de telefoon hebt en die dan niet gelooft dat de sneeuw boven de vensterbank uit komt.

Dan is het dus tijd voor sneeuw in beeld.
Dus mam, bij deze, speciaal voor jou.

Om half twee gisterenmiddag lag er dit:

Maar om half elf lag er dit:

 

Zie je mam, echt tot aan de vensterbank!!

De sneeuw begon langzaam van het dak te schuiven:

Manlief was een beetje bang dat we weer alle dakgoten zouden moeten vervangen.
En dus klom 'ie het dak op.

En startte een mini lawine:

De ijspegels hangen aan de schuur.

Maar het geeft ook wel mooie plaatjes.

Och en dan nog iets.
Maandag nacht arriveerde er zomaar een paard aan ons hek.
Nee niet Americo.

Het arme beest was helemaal bevroren. Eigenaar onbekend.
En dus staat ie nu in ons weiland, verscholen onder de bomen, met water en eten.
Wachtend tot de sneeuw verdwijnt en we een nieuw thuis voor hem kunnen vinden.
Iemand ondertussen nog een idee voor een naam?