Dank u Sinterklaasje

5 december 2010 gaat de boeken in als een geslaagde dag.

Want,

Octavie bood mij zo maar haar Grote Limburg Lekkers kookboek aan, gewoon omdat het 5 december was.

Sanneke ontving mijn Secret Cisterklaas cadeautje en vond het nog leuk ook.

Manlief spendeerde twee dagen in zijn graafmachine en zorgde dat we vanmiddag eindelijk weer de weg op konden.

Daardoor konden we de post ophalen bij de buren en mocht ook ik mijn Secret Cisterklaas cadeau open maken.

Kijk nou wat ik allemaal kreeg van Helena!

En zie je wat er op dat pakje thee staat? Delicious. En dat is niet overdreven.

En toen zat er nog een envelope in de post. Met een choco letter en een heus gedicht. Allemaal van vriendinnetje S.

Manlief had ook geluk. Want de Sint kwam zo maar langs toen wij in het dorp waren en liet een pakketje voor hem achter. Jammie.

Daarnaast zat er ook nog een officiele envelope in de post. Waarin werd bevestigd dat we onze bouwvergunning hebben. Hatsjikiedee!

Dank u Sinterklaasje!

Sneeuw in beeld

Dat je je moeder aan de telefoon hebt en die dan niet gelooft dat de sneeuw boven de vensterbank uit komt.

Dan is het dus tijd voor sneeuw in beeld.
Dus mam, bij deze, speciaal voor jou.

Om half twee gisterenmiddag lag er dit:

Maar om half elf lag er dit:

 

Zie je mam, echt tot aan de vensterbank!!

De sneeuw begon langzaam van het dak te schuiven:

Manlief was een beetje bang dat we weer alle dakgoten zouden moeten vervangen.
En dus klom 'ie het dak op.

En startte een mini lawine:

De ijspegels hangen aan de schuur.

Maar het geeft ook wel mooie plaatjes.

Och en dan nog iets.
Maandag nacht arriveerde er zomaar een paard aan ons hek.
Nee niet Americo.

Het arme beest was helemaal bevroren. Eigenaar onbekend.
En dus staat ie nu in ons weiland, verscholen onder de bomen, met water en eten.
Wachtend tot de sneeuw verdwijnt en we een nieuw thuis voor hem kunnen vinden.
Iemand ondertussen nog een idee voor een naam?

De goden verzoeken

Het is natuurlijk mijn eigen schuld.
Twee dagen geleden meldde ik namelijk dat de winter was gearriveerd.
Gisteren avond haalde ik mijn nieuwe auto uit de garage en smste uitgelaten naar een vriendinnetje: 'Got my car back, bring on that snow!'

Had. Ik. Niet. Moeten. Doen.

Dit is wat ik vanochtend aan trof:

Nou vooruit, ook nog een filmpje dan:

Hoe zit het nou?

Wordt er nog gelogd hier of niet?

Nou vooruit dan.

Winter has arrived kan ik u mededelen.
Bevroren auto ramen 's ochtends en 's avonds lekker de hout kachel aan.
Vanochtend viel zelfs de eerste sneeuw al!
Al mag dat voor mij nog wel even wachten. Vooral nu mijn nieuwe auto in de garage is.
Hoezo moet een nieuwe auto naar de garage vraagt u zich vast af.
Ik ook.
Maar dan krijg je antwoorden met woorden als air flow meter en diagnostic machine en dan ben ik al snel de weg kwijt.

Verder nog gewoon lekker druk met mijn werk.
Want november is een rustige maand, Ierland zit financieel aan de grond, mensen krijgen het benauwd en dus moeten er uren gekort worden.
Gevolg: ik draai receptie uren terwijl ik mijn eigen werk ook nog doe.
Leuk joh, carriere maken.

Vorig weekend stuurde ik nog even 279 man de bergen in om wat geld in te zamelen voor Manlief's mountain rescue team. Die deden dat braaf en zamelenden zo'n €30.000 (!) in. Hoezo recessie?

Ook wachten we nog braaf op ons nieuw gasfornuis dat vorige week geleverd zou worden. Maar waarover we een dag voor levering een mailtje kregen dat het niet op voorraad was en dat het nu 30 november geleverd wordt.

Maar verder gaat het allemaal van een leie dakje hier op het platteland.

In de catagorie: dingen die ik niet zo goed begrijp

Dat je de moeite neemt al je afval te scheiden en daarmee naar het recycle centrum te gaan omdat dat beter is voor het mileu.

En om daar dan vervolgens MET DE AUTO van de één naar de andere kant van het terrein te RIJDEN, omdat die 200 meter naar de papier bak toch echt te ver lopen is.

Keuken prinsesje meldt zich

Een kort maar krachtige update:

De keuken staat half.
De oude keuken staat in onze voorkamer.
De nieuwe keuken wordt in de achter kamer in elkaar gezet.
Mijn huis is een bende.
De vaatwasser heeft haar (haar ja! Da kan alleen maar een vrouw zijn) eerste ronde gedraaid.

En Manlief en ik zijn nog niet gescheiden.

Lachen joh, zelf een nieuwe keuken plaatsen.

Keuken prinsesje zoekt paleis

Iedereen is zijn keuken wel eens hartstikke beu. En als Meneer de Bank het dan toe laat, kan het wel eens zo zijn dat je een nieuwe keuken aanschaft.

In zo'n nieuwe keuken kun je dan al je wensen tot vervulling laten komen. Zoals een vaatwasser zodat je niet meer af hoeft te wassen. Want ja, als je dan toch alles op z'n kop zet voor die nieuwe keuken kun je net zo goed dat soort aankopen meteen mee doen.

Maar Huize O'C zou Huize O'C niet zijn als de redenatie hier niet compleet anders was.

Manlief en ik hebben allebei een ontzettende hekel aan afwassen. Manlief wil nog wel eens beweren dat hij er last van zijn rug van krijgt en ik doe dan net of ik het geloof. Maar waar het op neer komt, is dat we het zo lang mogelijk uitstellen. Steeds weer opnieuw. En als je dan part-time werk en oceanen van tijd hebt, dan kun je het mooi tussendoor doen. Als je echter full-time werkt en daarnaast ook nog een leven probeert te hebben, wil de afwas nog wel eens op de aller aller laatste plaats komen.

Dus moest er een vaatwasser komen.

En in onze logica moet je daar dan maar gelijk een hele nieuwe keuken omheen aanschaffen.

Als je toch bezig bent...

Dat klinkt heel decadent natuurlijk: we kopen 'even' een nieuwe keuken want we willen een vaatwasser.

Maar geen zorgen, die zat al langer in de planning.

Het gevolg van deze redenatie is wel dat ik al avonden zit te plannen, rekenen, tekenen en nadenken.

Het ideale ontwerp is er nog steeds niet.

Maar ik houd hoop: voor de kerst hebben wij een nieuwe keuken.

Die dan overigens niet gebruikt zal worden, aangezien ik ons al bij schoonzus en zwager heb uitgenodigd. Ik zeg: goed geregeld.

Wordt vervolgd...