Over van alles en eigenlijk niets

Ik heb het er maar druk mee hoor, met die nesteldrang.

Wie dat toch ooit heeft bedacht, moet een pak rammel krijgen.

Mijn huidige motto luidt dan ook: Een dag niet gezogen, is een dag niet geleefd.

Ja lacht u allemaal maar, om dat zuigen. Leuk.

Vandaag was het dus tijd voor iets anders en maakte ik een afspraak bij de kapper.
Want met haar dat sinds mei (!) niet meer was geknipt, kan ik dus niet bevallen. Dat snapt u.
En weet u wat het leuke was? Ik had nog een cadeau bon van een kapper liggen die ik had gehad van een koppel dat hun 40-jarige bruiloft op mijn werk had gevierd en vond dat ik ont-zet-tend mijn best voor hun had gedaan. Dat zijn de fijne dingen.

En nu ben ik dus weer mooi gekortwiekt.

Ik dronk ook nog een fijne koffie bij Starbucks vandaag.

En! Ik maakte ook nog pruimen - mango compote. Met pruimen uit eigen tuin en mango uit eigen supermarkt.

Ik ging namelijk gisteren 'even wat pruimen plukken' van onze boom om een boeren-pruimen-cake te maken, sloeg een beetje door en kwam binnen met drie kilo. Tja, dan moet je daar dus iets mee hè.

En nu dit fijne, onsamenhangende logje klaar is, ga ik even thee drinken.

Nou wat een niveau weer.

Zelfgemaakte muesli

Gewoon omdat dat tien keer lekkerder is dan zelfgekochte muesli.

Recept komt uit Rachel Allen's boek Rachel's Favourite Food.

Doe 125 gr boter, 150 ml honing en één theelepel vanille extract in een pannetje en laat het samensmelten.

In een grote schaal meng je 500 gram havervlokken, 100 gram amandelschaafsel, 100 gram gehakte cashew nootjes, 100 gram kokosschaafsel, 100 gram pompoen pitten en 100 gram zonnebloem pitten.

Voeg hier de gesmolten boter, honing en vanille aan toe en meng het goed.

Alles nu in een grote oven vaste schaal en een minuut of 25 a 30 op 170 graden in de oven. Iedere 5 minuten even doorroeren zodat alles goed roostert.

De muesli helemaal af laten koelen en er dan lekker 300 gram gedroogd fruit (zoals dadels, abrikozen, rozijnen, ananas) doorheen doen en in een luchtdichte bak bewaren.

Dit maakt ongeveer 1,5 kilo, dus je kan er goed mee vooruit.

Lekker met melk of yoghurt!

26³

Ik mag dus pas op of na de 19de bevallen.
Nee, niks medisch ofzo. Gewoon, voor de continuïteit.

'Waar gaat dit over?', hoor ik u denken.
Nou, ik werd een tijdje geleden geattendeerd op het volgende:

Mijn oma was 26 toen ze haar eerste kind baarde.
Dit kindje was een meisje en werd later mijn moeder.

Mijn moeder was 26 toen ze haar eerste kind baarde.
Dit kindje was een meisje en dit kindje ben was ik.

Aanstaande vrijdag word ik 26.
En de kans is dus duidelijk aanwezig dat ik 26 ben als ik mijn eerste kind baar.
Voor de echte continuïteit zou het dus een meisje moeten zijn.
Maar ik heb gelukkig ook toestemming gekregen voor een jongen.
Wat een opluchting.

We zullen zien...

Ach wel ja

Als je als bijna 38 weken zwangere vrouw ligt te slapen en je Manlief komt om één uur 's nachts binnen met de mededeling: 'Ik ben van de ladder gevallen en denk dat ik mijn arm heb gebroken', dan heb je twee opties;
1) Heel hormonaal uit je dak gaan. Boos worden, huilen, stapvoeten, dat werk.
2) In de auto stappen en naar het ziekenhuis rijden.

Afgelopen dinsdag nacht koos ik voor optie 2. Op dat moment leek me dat de beste keus. Achteraf had ik best optie 1 kunnen kiezen, want zwanger-zijnde, kom je daar dus gewoon mee weg.

Gemiste kans dus.

Manlief zat er overigens naast voor wat betreft zijn arm.
Hij brak zijn elleboog. Das namelijk veel gecompliceerder en past dus helemaal binnen zijn welbekende als-je-het-doet-moet-je-het-ook-goed-doen visie.

Twee weken mitella en dan 25 augustus (komt die datum u bekend voor? Ja? Mij ook. ) verdere rontgen foto's en zien hoe nu verder.

Hé, maar laten we het positief bekijken: zo krijg je wel de kosten van je zorgverzekering eruit!

Wat denkt u ervan?

Laten we er op deze zondag eens even een polletje tegenaan gooien.
Over de beeb natuurlijk.
Ik ben namelijk gewoon erg nieuwsgierig wat u allen denkt.

Dus roept u maar;
Geslacht
Geboortedatum (ervan uitgaande dat ik 25/08 ben uitgerekend)
Gewicht (dat kan een mooie worden)
En nou vooruit, een naam (maar denk eraan dat dat dus een Nederlandse, Engelse of Ierse naam kan zijn hè. Gewoon om het u lekker moeilijk te maken).

De prijs voor diegene met de meeste goede antwoorden?
Eeuwige roem!
Als u daar nou niet blij van wordt...

Over het verlof en de lichgewicht baby

26 weken zwangerschapsverlof.

Dat is dus een half jaar.

Dat is niet zo maar iets.

Ik heb er bijna drie op zitten.

Maar dat is nog best hard werken joh, dat verlof.

Want ik moet natuurlijk van alles van mezelf.

We verbouwen nog steeds. (Ja, Manlief is weer aan de beterende hand ja)

Paps en mams zijn op bezoek.

Nog even een mini-vakantie tussen door.

En laten we de baby voorbereidingen niet vergeten.

Maar wat is het fijn lekker thuis te zijn.

En ook nog gewoon vooruit te kunnen.

Want die mini-buik van mij zit natuurlijk niet echt in de weg.

Vorige week werd ik echter wel op extra controle gestuurd.

'Want', zei de verloskundige, 'die is toch wel klein.'

JOH!

Uitgebreide echo wees echter uit dat beeb het goed doet en qua formaat precies in het midden valt. Gewicht schommelt aan de ondergrens, maar niets om me zorgen om te maken.

Ben blij dat ik die bevestiging nu in ieder geval heb, aangezien ik al een week of tien vroeg of die buik niet tè klein was. 

Nou, oordeelt u zelf maar; 37 weken + 1 dag

Over de wannabe blindedarm ontsteking van Manlief

Dat ie een beetje pijn had in zijn buik.

Tja dan krijg je natuurlijk opmerkingen als 'welcome to my world' en 'het is maar goed dat ik hier de bevalling moet doen en niet jij'.

Dat ie gisteren nog steeds pijn had in zijn buik.

Vrij lokaal.

En hij als bijna-dokter wist me te vertellen dat zijn blinde darm daar dus zit.

Toen ie gisteren avond geen honger had, wist ik dat het niet echt klopte.

Maar toen ie vanochtend zonder morren instemde met mijn 'jij belt vandaag de huisarts' wist ik zeker dat er iets was.

De huisarts stuurde hem dan ook zonder pardon door naar het ziekenhuis met een waarschijnlijke blinde darm ontsteking. Daar aangekomen zeiden ze hetzelfde en plande men de operatie nog voor diezelfde avond. Nog even een ct scan om te zien hoe het er voor stond en om te kijken of het misschien met alleen een kijk-operatie kon.

En toen bleek het dus niet zijn blinde darm te zijn.

Dus.

Wel 'iets van een ontsteking in dat gebied'.

Maar bloedonderzoek, verdere scans morgen vroeg en een nacht aan de pijnstillers en anti-biotica moeten duidelijkheid brengen.

En dus was het enige wat ik mee naar huis nam vanavond een lelijke plastic tas met zijn vuile was.