10 uur - vrijdagochtend

Tip van het huis: als je in het donker op een stoel wil gaan zitten altijd dubbel checken of die stoel staat waar je denkt dat hij staat.
Anders land je, via de lamp, op de grond.

Plaats delict:

9 uur - donderdagochtend

Tas inpakken.
Want we gaan naar de dierentuin!

8 uur - woensdagochtend

Saai is het niet op het moment; we proberen de nieuwe kamer van 't Zondagskindje en de logeerkamer af te krijgen, ik zoek alvast wat baby spulletjes uit en dan is er nog altijd het jongensnamen-probleem.

Maar ik blijk niet veel logwaardig te vinden. Ik denk dat we dus maar wat dagelijks leven foto's gaan doen.

8 uur - woensdagochtend.
Onderweg naar het ziekenhuis voor een echo en algehele babycontrole.

Sheperd's Pie

Als er Nederlandse gasten komen, moet er natuurlijk iets Iers op tafel verschijnen. Zo kwam het dat ik vorige week weer eens sheperd's pie maakte. En nu mag u ook het recept gaan uitproberen. Het is een beetje van Jamie en een beetje van mezelf. Voor ongeveer 5 personen.

Schil 1,5 kilo aardappels en zet ze op het vuur. 

Rasp vier wortels en snij ze in plakjes. 

 
Pel één grote ui en snij deze grof. 

Pel en pers twee teentjes knoflook. 
Gooi een flinke scheut olijfolie in de braadpan en zet deze op half-hoog vuur.

Doe er de wortel, ui en knoflook bij. 

 

Laat dit zo'n tien minuten wat garen (af en toe omscheppen) en entertain ondertussen je peuter omdat die eigenlijk wil zien wat je doet. 

Voeg dan zo'n 400 gram gehakt toe, draai de pit hoog en bak dit voor nog eens tien minuten. 

Heel belangrijke stap in het recept: Plant je peuter op het aanrecht zodat hij niet constant meer aan je been hangt. 

Na die tien minuten voeg je nog een gezellige hoeveelheid doperwten en een blik tomatenblokjes toe. 

Leg je peuter uit hoe de keukenweegschaal werkt en zorg daarmee dat hij niet met je verse eieren gaat spelen. 

Daarna nog 250 ml groenteboullion.

En wat zout en peper en roer het goed door. 
Dit prutje nu een goed uur laten sudderen. 

Als je bovenstaande stappen minus de peuter doet, zullen nu je aardappelen gekookt zijn en kun je er puree van maken. Als je dit recept inclusief peuter volgt, zijn je aardappelen iet wat te gaar en zien ze er niet meer heel geweldig uit voor de foto. 

Na dat uur mag het gehakt mengsel in een grote ingevette ovenschaal en verdeel je de puree over het gehakt. 

De oven zet je op 190 graden en de schaal gaat er dan voor ongeveer een half uur in. 
Tot de bovenkant mooi bruinig is geworden. 

Vergeet dan vooral een foto te maken van het eindresultaat en smakelijk eten!

Een dingetje

Zwanger zijn, dat is toch nog best wel een dingetje voor mij. 

Dat merkte wel weer tijdens een weekend weg met vriendinnetjes, waarvan er twee ook zwanger zijn en in dezelfde periode zijn uitgerekend. 

Ik heb het niet, het ontzettend blij worden van babykleertjes, positiekleding, babykamer aankleding en al dat soort dingen. Ik had het al niet tijdens de zwangerschap van 't Zondagskindje (we kochten het ledikant uiteindelijk 4 weken voor de uitgerekende datum en ik voelde me misselijk toen ik de eerste rompertjes stond af te rekenen). Maar dat was misschien nog wel te begrijpen. Na drie miskramen was het geloof dat het goed zou gaan ver weg. Dit is echter een 'gewone' zwangerschap; binnen twee maanden zwanger, geen bloedingen, geen krampen, goede echo's bij 7, 12 en 22 weken en sinds week 18 iedere dag beweging. Maar toch, ik heb het niet. 

Ik kan daar met vlagen best verdrietig van worden. Een zorgeloze zwangerschap ken ik niet en hoewel ik had gehoopt dat dit keer enigzins te ervaren, valt dat toch erg tegen. Waarom die drie baby'tjes het niet hebben gered en die periode mij de ervaring van  een onbezorgde zwangerschap heeft ontnomen, weet ik niet. Dat weet niemand. 

You can't loose what you never had. Is het gezegde. 

Maar je kan er wel verdomd verdrietig van worden.  

Country roads

Soms valt het licht precies goed.
En dan zijn zelfs die veel te smalle, modderige landweggetjes mooi.

Back to basics

Dat weblog hier is eens even back to basics.
Gewoon een titel met een kleurtje en verder geen poespas. 
Een beetje zoals ik dat graag in mijn hele leven zie. 

Vandaag begon voor velen het gewone leven weer. En zo voelde het hier ook. 
Hoewel wij natuurlijk geen schoolgaande kinderen hebben, ik niet werk en Manlief eigenlijk niet officieel vakantie heeft gehouden, is het met die feestdagen (en een weekje Nederland) toch allemaal net even anders. 

Vandaag was het gewoon maandag. 
Werd er gewoon gezwommen. 
Werden er gewoon boodschappen gedaan.
Er werd gewoon gekookt (en wel dit recept; daar is niets gewoons aan, dat is belachelijk lekker).
Bakte ik gewoon een tulband.
En werden er gewoon boekjes gelezen, met tractors gespeeld, dansjes gedaan en in bad gegaan. 

En die gewone dagen, die zijn vaak het fijnst.