09 juli 2010
28 juni 2010
22 juni 2010
P!nk
Goed, wij gingen dus naar P!nk.
En beloof me nou allemaal één ding: Als je ooit de kans heb naar een concert van haar te gaan, GA!
Wat een show, wat een artiest.
Van het begin tot het eind knalde de energie van het podium af.
En nee ik heb geen 9485708 foto's gemaakt.
Ik had het veel te druk met meezingen en dansen.
Verder wil ik nog even melden dat Ierse vrouwen echt een ontzettend slechte smaak hebben als het op kleding aan komt. Dat is zaterdag wel weer bewezen.
Ik ben nu heel actief foto-materiaal aan het verzamelen van alles wat ik tegen kom.
Bereid u voor een op schokkend logje.
En beloof me nou allemaal één ding: Als je ooit de kans heb naar een concert van haar te gaan, GA!
Wat een show, wat een artiest.
Van het begin tot het eind knalde de energie van het podium af.
En nee ik heb geen 9485708 foto's gemaakt.
Ik had het veel te druk met meezingen en dansen.
Verder wil ik nog even melden dat Ierse vrouwen echt een ontzettend slechte smaak hebben als het op kleding aan komt. Dat is zaterdag wel weer bewezen.
Ik ben nu heel actief foto-materiaal aan het verzamelen van alles wat ik tegen kom.
Bereid u voor een op schokkend logje.
10 juni 2010
Het verhaal achter 31 mei 2010
Volgens de statistieken eindigt 20% van alle zwangerschappen in een miskraam.
Maar verschillende bronnen zeggen dat het percentage waarschijnlijk rond de 40 tot 50% ligt, aangezien veel vrouwen het vruchtje verliezen voordat ze weten dat ze zwanger zijn.
Een mola zwangerschap is andere koek.
Een volledige mola zwangerschap komt eens per 2.000 zwangerschappen voor.
Maar een gedeeltelijke mola zwangerschap komt maar eens per 20.000 zwangerschappen voor.
Ik was één van de 'gelukshebbers' die deze zeldzame aandoening voor de kiezen kreeg.
Over de oorzaak van een mola zwangerschap is vrij weinig bekend. Het is één van die dingen die 'gewoon gebeuren'. Wat er gebeurd is dat twee spermacellen één eicel bevruchten. Je hoeft geen biologie gestudeerd te hebben om te begrijpen dat daaruit nooit een 'normaal' baby'tje kan ontstaan. Het vruchtje sterft dus, maar je blijft wel een placenta etc ontwikkelen. De zwangerschaps symptonen blijven daardoor.
Na een dag ziekenhuis, echo's, zwangere vrouwen om je heen, te horen krijgen dat je baby'tje dood is thuiskomen en nog steeds overgeven en ontzettend moe zijn, is verschrikkelijk kan ik je vertellen.
Aangezien een mola zwangerschap redelijk gevaarlijk kan zijn voor de moeder wordt (bijna) altijd een curretage gedaan. En het is ongelofelijk maar waar: toen ik bijkwam uit de narcose voelde ik me beter. Geen misselijkheid meer, energie was terug. Ik was weer ik en niet één of ander slap doekje dat alleen maar op de bank kon liggen.
Hier houdt het verhal echter niet op. Nu begint de pret pas.
Want na een curretage blijven er toch nog cellen van de zwangerschap in je lijf. Meestal ruimt je lichaam deze zelf op. Maar dit moeten ze controleren aangezien achtergebleven cellen zich door je lichaam kunnen gaan verspreiden en, jawel, kanker kunnen veroorzaken.
Wekelijks mocht ik dus naar het ziekenhuis voor bloed onderzoek. Gelukkig daalde mijn HcG (Zwangerschapshormoon) waardes snel en was ik binnen drie maanden terug bij nul. Nog drie maanden extra controle en in mei heb ik de zogenaamde 'all-clear' gekregen.
Het klinkt raar als ik zeg dat ik geluk heb gehad. Maar eerlijk, op het gebied van mola zwangerschappen viel het mee. Een half jaar na de curretage was alles weer goed. Sommige vrouwen zijn een jaar bezig. En als je lichaam het niet zelf op kan ruimen, wordt uiteindelijk over gegaan op chemo therapie.
Lichamelijk ben ik weer gezond, geestelijk gaan we ook verder.
Maar die eerste zwangerschap, dat eerste baby'tje komt nooit meer terug.
Update:
De reden dat ik dit stukje schrijf, is niet omdat ik medelijden wil. Maar juist omdat ik mensen bewust wil maken van het bestaan en de inhoud van een mola-zwangerschap. Toen wij in deze nachtmerrie terecht kwamen, gingen we op zoek naar informatie. Die er bijna niet is. Niemand weet ook wat het is of wat het betekent. Ik hoop met dit stukje wat uitleg te geven door eventuele vragen zo goed mogelijk te beantwoorden.
Is er kans op herhaling?
Ja. Ik heb nu een iets verhoogde kans op nog een mola zwangerschap. Ik vraag me overigens af waar dit op gebaseerd wordt, aangezien er niets bekend is over de oorzaak van een mola zwangerschap.
Wanneer ik weer zwanger word, krijg ik een vroege echo (8 weken) om een eventuele herhaling uit te sluiten.
Als die eicel zich had gedeeld, was het dan een eeneiïge tweeling geweest?
Nee. Een eeneiïge tweeling ontstaat als één spermacel één eicel bevrucht en deze zicht deelt. Een tweeeiïge tweeling ontstaat als twee spermacellen twee aparte eicellen bevruchten. Bij een gedeeltelijke mola zwangerschap bevruchten twee spermacellen één eicel. En dus is de chromosomen verhouding niet goed.
Manlief's spermacellen wilden gewoon te graag. Mannen!
Na een dag ziekenhuis, echo's, zwangere vrouwen om je heen, te horen krijgen dat je baby'tje dood is thuiskomen en nog steeds overgeven en ontzettend moe zijn, is verschrikkelijk kan ik je vertellen.
Aangezien een mola zwangerschap redelijk gevaarlijk kan zijn voor de moeder wordt (bijna) altijd een curretage gedaan. En het is ongelofelijk maar waar: toen ik bijkwam uit de narcose voelde ik me beter. Geen misselijkheid meer, energie was terug. Ik was weer ik en niet één of ander slap doekje dat alleen maar op de bank kon liggen.
Hier houdt het verhal echter niet op. Nu begint de pret pas.
Want na een curretage blijven er toch nog cellen van de zwangerschap in je lijf. Meestal ruimt je lichaam deze zelf op. Maar dit moeten ze controleren aangezien achtergebleven cellen zich door je lichaam kunnen gaan verspreiden en, jawel, kanker kunnen veroorzaken.
Wekelijks mocht ik dus naar het ziekenhuis voor bloed onderzoek. Gelukkig daalde mijn HcG (Zwangerschapshormoon) waardes snel en was ik binnen drie maanden terug bij nul. Nog drie maanden extra controle en in mei heb ik de zogenaamde 'all-clear' gekregen.
Het klinkt raar als ik zeg dat ik geluk heb gehad. Maar eerlijk, op het gebied van mola zwangerschappen viel het mee. Een half jaar na de curretage was alles weer goed. Sommige vrouwen zijn een jaar bezig. En als je lichaam het niet zelf op kan ruimen, wordt uiteindelijk over gegaan op chemo therapie.
Lichamelijk ben ik weer gezond, geestelijk gaan we ook verder.
Maar die eerste zwangerschap, dat eerste baby'tje komt nooit meer terug.
Update:
De reden dat ik dit stukje schrijf, is niet omdat ik medelijden wil. Maar juist omdat ik mensen bewust wil maken van het bestaan en de inhoud van een mola-zwangerschap. Toen wij in deze nachtmerrie terecht kwamen, gingen we op zoek naar informatie. Die er bijna niet is. Niemand weet ook wat het is of wat het betekent. Ik hoop met dit stukje wat uitleg te geven door eventuele vragen zo goed mogelijk te beantwoorden.
Is er kans op herhaling?
Ja. Ik heb nu een iets verhoogde kans op nog een mola zwangerschap. Ik vraag me overigens af waar dit op gebaseerd wordt, aangezien er niets bekend is over de oorzaak van een mola zwangerschap.
Wanneer ik weer zwanger word, krijg ik een vroege echo (8 weken) om een eventuele herhaling uit te sluiten.
Als die eicel zich had gedeeld, was het dan een eeneiïge tweeling geweest?
Nee. Een eeneiïge tweeling ontstaat als één spermacel één eicel bevrucht en deze zicht deelt. Een tweeeiïge tweeling ontstaat als twee spermacellen twee aparte eicellen bevruchten. Bij een gedeeltelijke mola zwangerschap bevruchten twee spermacellen één eicel. En dus is de chromosomen verhouding niet goed.
Manlief's spermacellen wilden gewoon te graag. Mannen!
05 juni 2010
Een logje van niks
Eerst even een grote dankjewel voor al jullie lieve reacties.
Het gaat goed met me, met ons.
En zullen we dan die zware kost van maandag er maar iets luchtigers tegenaan gooien vandaag?
Iets van een wist-je-dat?
Goed, komt 'ie:
WIST JE DAT...
- Mijn nieuwe baan hartstikke goed bevalt?
- Ik deze week gewoon vijf dagen, ipv de afgesproken vier dagen werk?
- Dit komt doordat ik geen nee kan zeggen?
- Ik ook nog drie ochtenden bij mijn oude baas werkte?
- Ik daar nu klaar ben?
- En daar ongelofelijk opgelucht over ben?
- Zo'n bijna 60-urige werkweek er wel in hakt?
- Vooral als zo veel nieuw is?
- Dat ik toch per se gisterenavond met Manlief uit eten wilde?
- Ik vervolgens bijna met mijn hoofd in mijn toetje viel omdat ik zo moe was?
- Wij toch nog twee uitzendingen van Glee keken bij thuiskomst?
- Ik vanochtend wel lekker uit mocht slapen?
- Wij ooit een idylisch huisje in het bos hadden?
- Dat dat idylische huisje er nu uit ziet als een zwijnenstal?
- Ik dus eigenlijk helemaal geen tijd heb om te loggen, aangezien ik moet wassen, vouwen, poetsen, stofzuigen?
- Ik weet dat dit een logje van niks is?
- Dat ik er daarom maar snel een eind aan brei?
Het gaat goed met me, met ons.
En zullen we dan die zware kost van maandag er maar iets luchtigers tegenaan gooien vandaag?
Iets van een wist-je-dat?
Goed, komt 'ie:
WIST JE DAT...
- Mijn nieuwe baan hartstikke goed bevalt?
- Ik deze week gewoon vijf dagen, ipv de afgesproken vier dagen werk?
- Dit komt doordat ik geen nee kan zeggen?
- Ik ook nog drie ochtenden bij mijn oude baas werkte?
- Ik daar nu klaar ben?
- En daar ongelofelijk opgelucht over ben?
- Zo'n bijna 60-urige werkweek er wel in hakt?
- Vooral als zo veel nieuw is?
- Dat ik toch per se gisterenavond met Manlief uit eten wilde?
- Ik vervolgens bijna met mijn hoofd in mijn toetje viel omdat ik zo moe was?
- Wij toch nog twee uitzendingen van Glee keken bij thuiskomst?
- Ik vanochtend wel lekker uit mocht slapen?
- Wij ooit een idylisch huisje in het bos hadden?
- Dat dat idylische huisje er nu uit ziet als een zwijnenstal?
- Ik dus eigenlijk helemaal geen tijd heb om te loggen, aangezien ik moet wassen, vouwen, poetsen, stofzuigen?
- Ik weet dat dit een logje van niks is?
- Dat ik er daarom maar snel een eind aan brei?
31 mei 2010
31 mei 2010
Al wel tien keer aan dit logje begonnen.
Maar nog steeds niet de juiste woorden kunnen vinden.
Misschien moet ik het opgeven en me realiseren dat de juiste woorden niet bestaan.
Dat ik niet uit kan leggen hoe het voelt.
Voor ons bestond je, was je echt.
In mijn buik, tien weken lang.
Niemand wist het, niemand mist je.
Wij wel.
Maar een donkere onweersbui.
Zo voelt het.
31 mei 2010, de dag dat één plus één drie zou worden.
Jouw boom
26 mei 2010
Bij gebrek aan log materiaal...
...knallen we er maar een muziekje tegenaan.
Althans, dat dat ik. Zo'n drie uur geleden.
Toen ik dus bedacht dat ik dit liedje hier even neer ging zetten.
En vervolgens niet meer wist wie het zong, hoe het heette of hoe het ging.
Dat zoekt wat lastig.
Maar mijn obsessieve ik heeft het gevonden.
Dus geniet:
Althans, dat dat ik. Zo'n drie uur geleden.
Toen ik dus bedacht dat ik dit liedje hier even neer ging zetten.
En vervolgens niet meer wist wie het zong, hoe het heette of hoe het ging.
Dat zoekt wat lastig.
Maar mijn obsessieve ik heeft het gevonden.
Dus geniet:
Abonneren op:
Posts (Atom)



