27 juli 2010

Over de ever expanding kinderboerderij

Zie je dat hier rechts? ------------------------------------->
Dat Op het platteland... stukje?
Over die drie honden, negen kippen, vier kuikens enzo?

Dat moet ik dus aanpassen.
We hebben ons namelijk nogal uitgebreid.
En die enkele sterfgevallen negeren we gewoon.

In iet wat chronologische volgorde:

Mama hen één kreeg dus kuikens, drie stuks.
Mama hen twee had er helaas maar één.
Waarna meneer de Vos de speciaal ontworpen maternity kippenren open brak en er vandoor ging met Mama hen één, Mama hen twee en haar kuiken.
Later overleed ook één van de overgebleven drie kuikens.

Het negeren van de sterfgevallen is bij deze officieel mislukt.

Verder kregen we vorig jaar een stel kuikens van de dierentuin. Die bijna allemaal hanen bleken te zijn.
En dus hebben we een speciaal gedeelte waar we drie hanen huisvesten. Don't ask.

In juni van dit jaar kregen we twee honden te logeren aangezien een vriendinnetje in het ziekenhuis terecht kwam.
Twee border collie's. Juist ja.
Dat is inmiddels zeven weken geleden...
En ja, ze wonen nog steeds hier.





En toen, op een zonnige door de weekse morgen ging Manlief de kippen voeren en kreeg de schrik van zijn leven.

En toen woonde er dus ineens een pauw bij onze kippen.
Again, don't ask...

En als klap op de vuurpijl maakte Manlief de fout van zijn leven door naar de 'fundraising' veiling van de parochie te gaan. Hij kwam thuis met twee hennetjes en....

Twee eenden. As you do.

En dat woont dus allemaal gezellig samen in de boomgaard (behalve die honden natuurlijk).

Ik ga maar snel een groot hangslot op het hekje van de boomgaard hangen.
Voor je het weet staat er een olifant aan mijn appeltjes te snuffelen.
En ik zou niet eens verbaasd opkijken.

14 juli 2010

Over het mannetje en vrouwtje die samen een nachtje weg gingen

Er waren eens een mannetje en een vrouwtje.
Die gingen, heel decadent, een nachtje naar een luxe hotel.
Omdat dat nodig was.


Maar voor ze incheckte (en na een autorit van drie en een half uur) gingen ze lekker wandelen bij Downpatrick Head.


Alwaar de wolken zich samen pakten.






Maar waar ontzettend diepe blow holes zijn.




Waar de overheid vervolgens een ontzettend lelijk hek omheen moet zetten omdat er anders van die gekke Amerikanen toeristen in vallen.



Waar ze ook diepe afgronden en indrukwekkende klifs zagen.


En gras als kussentjes.



En lichtelijk suïcidale schapen.



Daarna mochten ze eindelijk inchecken en belanden ze in een heel mooie hotelkamer.



Waar ze een persoonlijk welkom kregen.



En het uitzicht (rivier, boompjes, donzen dekbed en Manlief's billen) adembenemend was.



Ze vervolgenden hun decadente leven met een bezoek aan de spa.
Waar ze na het gebruik van de steam room, hot tub, wet room en lanconium konden relaxen in deze, jawel, relaxation room.


En genoten van sapjes, watertjes en fruitjes.


Diezelfde avond at het vrouwtje de beste biefstuk van Ierland.
En na een selectie van toetjes keken ze een filmpje, gingen in bad en sliepen heerlijk.

De volgende ochtend werden ze wakker door de room service die het ontbijt op bed kwam bezorgen.
Daarna strekten ze de benen op het strand van Inishcrone, waar voor de gelegenheid iets van een zonnetje door kwam.



En ze blootvoets rond wandelden.



Daarna gingen ze weer naar huis.

Einde.

28 juni 2010

Dit zou verboden moeten worden!

Ik snap wel dat ze op zoek zijn naar iemand met fluent English...

22 juni 2010

P!nk

Goed, wij gingen dus naar P!nk.
En beloof me nou allemaal één ding: Als je ooit de kans heb naar een concert van haar te gaan, GA!

Wat een show, wat een artiest.
Van het begin tot het eind knalde de energie van het podium af.

En nee ik heb geen 9485708 foto's gemaakt.
Ik had het veel te druk met meezingen en dansen.




Verder wil ik nog even melden dat Ierse vrouwen echt een ontzettend slechte smaak hebben als het op kleding aan komt. Dat is zaterdag wel weer bewezen.
Ik ben nu heel actief foto-materiaal aan het verzamelen van alles wat ik tegen kom.

Bereid u voor een op schokkend logje.

10 juni 2010

Het verhaal achter 31 mei 2010

Volgens de statistieken eindigt 20% van alle zwangerschappen in een miskraam.
Maar verschillende bronnen zeggen dat het percentage waarschijnlijk rond de 40 tot 50% ligt, aangezien veel vrouwen het vruchtje verliezen voordat ze weten dat ze zwanger zijn.

Een mola zwangerschap is andere koek.
Een volledige mola zwangerschap komt eens per 2.000 zwangerschappen voor.
Maar een gedeeltelijke mola zwangerschap komt maar eens per 20.000 zwangerschappen voor.
Ik was één van de 'gelukshebbers' die deze zeldzame aandoening voor de kiezen kreeg.

Over de oorzaak van een mola zwangerschap is vrij weinig bekend. Het is één van die dingen die 'gewoon gebeuren'. Wat er gebeurd is dat twee spermacellen één eicel bevruchten. Je hoeft geen biologie gestudeerd te hebben om te begrijpen dat daaruit nooit een 'normaal' baby'tje kan ontstaan. Het vruchtje sterft dus, maar je blijft wel een placenta etc ontwikkelen. De zwangerschaps symptonen blijven daardoor.


Na een dag ziekenhuis, echo's, zwangere vrouwen om je heen, te horen krijgen dat je baby'tje dood is thuiskomen en nog steeds overgeven en ontzettend moe zijn, is verschrikkelijk kan ik je vertellen.  


Aangezien een mola zwangerschap redelijk gevaarlijk kan zijn voor de moeder wordt (bijna) altijd een curretage gedaan. En het is ongelofelijk maar waar: toen ik bijkwam uit de narcose voelde ik me beter. Geen misselijkheid meer, energie was terug. Ik was weer ik en niet één of ander slap doekje dat alleen maar op de bank kon liggen.


Hier houdt het verhal echter niet op. Nu begint de pret pas.


Want na een curretage blijven er toch nog cellen van de zwangerschap in je lijf. Meestal ruimt je lichaam deze zelf op. Maar dit moeten ze controleren aangezien achtergebleven cellen zich door je lichaam kunnen gaan verspreiden en, jawel, kanker kunnen veroorzaken.


Wekelijks mocht ik dus naar het ziekenhuis voor bloed onderzoek. Gelukkig daalde mijn HcG (Zwangerschapshormoon) waardes snel en was ik binnen drie maanden terug bij nul. Nog drie maanden extra controle en in mei heb ik de zogenaamde 'all-clear' gekregen.


Het klinkt raar als ik zeg dat ik geluk heb gehad. Maar eerlijk, op het gebied van mola zwangerschappen viel het mee. Een half jaar na de curretage was alles weer goed. Sommige vrouwen zijn een jaar bezig. En als je lichaam het niet zelf op kan ruimen, wordt uiteindelijk over gegaan op chemo therapie.


Lichamelijk ben ik weer gezond, geestelijk gaan we ook verder.
Maar die eerste zwangerschap, dat eerste baby'tje komt nooit meer terug.

Update:
De reden dat ik dit stukje schrijf, is niet omdat ik medelijden wil. Maar juist omdat ik mensen bewust wil maken van het bestaan en de inhoud van een mola-zwangerschap. Toen wij in deze nachtmerrie terecht kwamen, gingen we op zoek naar informatie. Die er bijna niet is. Niemand weet ook wat het is of wat het betekent. Ik hoop met dit stukje wat uitleg te geven door eventuele vragen zo goed mogelijk te beantwoorden.

Is er kans op herhaling?
Ja. Ik heb nu een iets verhoogde kans op nog een mola zwangerschap. Ik vraag me overigens af waar dit op gebaseerd wordt, aangezien er niets bekend is over de oorzaak van een mola zwangerschap.
Wanneer ik weer zwanger word, krijg ik een vroege echo (8 weken) om een eventuele herhaling uit te sluiten.

Als die eicel zich had gedeeld, was het dan een eeneiïge tweeling geweest?
Nee. Een eeneiïge tweeling ontstaat als één spermacel één eicel bevrucht en deze zicht deelt. Een tweeeiïge tweeling ontstaat als twee spermacellen twee aparte eicellen bevruchten. Bij een gedeeltelijke mola zwangerschap bevruchten twee spermacellen één eicel. En dus is de chromosomen verhouding niet goed.
Manlief's spermacellen wilden gewoon te graag. Mannen!

05 juni 2010

Een logje van niks

Eerst even een grote dankjewel voor al jullie lieve reacties.
Het gaat goed met me, met ons.

En zullen we dan die zware kost van maandag er maar iets luchtigers tegenaan gooien vandaag?
Iets van een wist-je-dat?
Goed, komt 'ie:

WIST JE DAT...
- Mijn nieuwe baan hartstikke goed bevalt?
- Ik deze week gewoon vijf dagen, ipv de afgesproken vier dagen werk?
- Dit komt doordat ik geen nee kan zeggen?
- Ik ook nog drie ochtenden bij mijn oude baas werkte?
- Ik daar nu klaar ben?
- En daar ongelofelijk opgelucht over ben?
- Zo'n bijna 60-urige werkweek er wel in hakt?
- Vooral als zo veel nieuw is?
- Dat ik toch per se gisterenavond met Manlief uit eten wilde?
- Ik vervolgens bijna met mijn hoofd in mijn toetje viel omdat ik zo moe was?
- Wij toch nog twee uitzendingen van Glee keken bij thuiskomst?
- Ik vanochtend wel lekker uit mocht slapen?
- Wij ooit een idylisch huisje in het bos hadden?
- Dat dat idylische huisje er nu uit ziet als een zwijnenstal?
- Ik dus eigenlijk helemaal geen tijd heb om te loggen, aangezien ik moet wassen, vouwen, poetsen, stofzuigen?
- Ik weet dat dit een logje van niks is?
- Dat ik er daarom maar snel een eind aan brei?