Sign of life

En dan laat ik zomaar bijna een week niets van me horen. Schandalig. Maar druk, dus.

Afgelopen weekend met veel plezier (en thee) de uitnodigingen in elkaar geknutseld en ik ben er erg tevreden over. Helaas kan ik nog geen beeldmateriaal laten zien, maar zodra ze verstuurd zijn, zal ik wat foto’s plaatsen.

Zaterdag shopte we ons nog even een ongeluk. Gewoon weer lekker, zoals “voeger” toen ik nog in Nederland woonde, met z’n drieen de stad in. Boekenwinkels, jurkjes passen, thee drinken. En dan ‘s avonds dat voldane maar vermoeide gevoel. Zondag deed ik het nog dunnetjes over nadat ik S. en N. had terug gebracht naar het vliegveld. Moest iets terug brengen en tikte nog eventje twee jurkjes op de kop voor de bloemenmeisjes K. en A. Hun moeders zijn ontzettend enthousiast en zijn al heel de week druk op zoek naar schoentjes, vestjes, mandjes, haarversiersels. Je zou haast denken dat zij de bruid zijn.

Deze week wederom een gekkenhuis. Maandag en vandaag een vergadering en gisteren ons eerste bezoek aan de pastoor. Want de goede man wilde pas met ons babbelen als we het wettelijke gedeelte (ondertrouw) hadden afgerond en vervolgens ging hij drie weken op vakantie. Het was een aparte avond, laten we het daar op houden.

Morgen nog een half dagje werken, boodschappen doen, poetsen en ‘s avonds dansen. En dan is het weekend. Bewust nog niets afgesproken dit weekend. Even niets moeten. Lekker de enveloppen schrijven voor de uitnodigingen, lezingen en muziek zoeken voor de ceremonie. En verder niets.

Morgen wat gezellige foto’s. Beloofd.