Over 'n klein digitaal ruzietje en hoe ik uiteindelijk toch mijn zin kreeg

Eigenlijk ben ik best een watje af en toe. Nee dat zeg ik verkeerd, ik trap vrij makkelijk in mooie verhalen die mensen me vertellen en geloof dan ineens dat hun versie van het verhaal, hun mening of hun oplosing de juiste is. Daardoor liep ik vorige week bijna een kookboek mis.

'Waar gaat dit heen, waar gaat dit heen' hoor ik u denken.

De situatie was als volgt:

Al anderhalf jaar koop ik iedere twee maanden een tijdschrift over huis en interieur. Leuk gezellig tijdschift waar ik veel inspriratie uit kan halen en leuke winkeltjes vind. En iedere keer zat er natuurljik achter in het blad een aanbieding voor een abonnement. Een leuk presentje moest mij dan overhalen een ‘subscription’ te nemen. Maar het was het eigenlijk altijd net niet.

Tot in januari. Tot mijn grote vreugd kon ik Rachel Allen's boek Rachel's Favourite Food krijgen. Kijk dat was het cadeau waar ik op zat te wachten. Ik vulde mijn gegevens in en betaalde. Voor de zekerheid emailde ik het tijdschrift nog om te bevestigen dat ik inderdaad het kookboek kreeg en vervolgens wachtte ik geduldig.

Maar toen ik eind vorige maand nog niets had gehoord en het dus al bijna tijd was voor de maart/april editie, kroop ik nog maar eens in de digitale pen. Dezelfde dag kreeg ik een mailtje terug dat er helaas een fout was gemaakt. Er waren maar veertig boeken beschikbaar geweest en aangezien ik niet bij de eerste veertig zat, had ik pech. Ze boodt me drie andere presentjes aan, maar die waren dan weer in de net-niet categorie. Mijn eerste reactie was dan ook het abonnement te annuleren en te wachten op een ander leuk cadeau.

En toen kwam het: ze stelde een alternatief voor.

Ik hield mijn abonnement en als ik dan in het komende jaar een leuk cadeau tegen kwam, zou ze me dat sturen. En ik trapte er natuurlijk in. Wilde niet de zeurende klant zijn en ging accoord.

And that’s where the husband comes in.

Ik vertel hem het verhaal en hij begint te lachen. Ik weet precies wat hij bedoelt. En meteen word ik eigenlijk heel boos op mezelf. Waarom ben ik dan ook niet wat standvastiger? Gelukkig is ook impulsiviteit één van mijn, te betwijfelen, kwaliteiten en ren ik naar mijn laptop waar ik een mailtje typ met de mededeling dat ik toch mijn abonnement wil annuleren.

Vanochtend een mailtje in mijn inbox:

Hi Anouk,

I just got info that I can get an extra Rachel Allen’s cook book.

Will I send it on?

VICTORIE!