Uhm, juist.
Stiekem weet ik dat hij misschien ergens wel een beetje gelijk heeft.
Als ik ergens aan begin, wil ik het kunnen, goed doen. Dan kan ik het niet uitstaan als iets me niet lukt, als ik het niet snap.
Naaien bijvoorbeeld. Ongeveer een jaar geleden mijn eerste naaimachine gekocht en sindsdien kan ik er uren mee bezig zijn. Stofjes kopen, patronen zoeken, ideeën opdoen, knippen, proberen, naaien. Alles en iedereen moet er voor aan de kant. Het liefst zat ik iedere avond aan het machine.
Koken en bakken; ook al zoiets. Recepten zoeken en uitproberen, nieuwe ingredienten en technieken vinden, kapitalen uitgeven aan materiaal. Want ik moet het allemaal kunnen; brood bakken, drie gangen menu's verzinnen, taart/cake/muffins in elkaar flansen en versieren.
Uit dat koken en bakken vloeit dan ook nog eens het fenomeen 'etentjes'voort. Want dat doe ik het liefst iedere week. Mensen over de vloer, heerlijke dingen in elkaar draaien, borden mooi opmaken, fijne wijnen erbij, tafel aankleden, alles in thema. Het liefst maakte ik ook nog menukaartjes.
In mijn hoofd hoor ik vaak het zinnetje: 'Als zij/hij dat kan, dan moet ik dat toch ook kunnen?' En daarmee push ik mezelf zo ver dat ik vind dat ik alles moet kunnen en kennen, oh en leuk vinden.
Nou vraag ik me alleen één ding af:
Waarom ben ik nou in hemelsnaam niet obsessief over poetsen?
Waarom ben ik nou in hemelsnaam niet obsessief over poetsen?
ik zeg niks......maar we konden zó zussies zijn!.....
BeantwoordenVerwijderenhaha, misschien omdat je dat naaien en bakken doet om andere mensen te verassen en het naar de zin te maken. of om dat je het leuk vind als mensen je complimenteren met je gemaakte dingen. en het huishouden... dat blijft terug komen. iedere week heztelfde. en niemand die het ziet :P dan is de lol er zo af ;)
BeantwoordenVerwijderengroetjes ILona
volgens mij is iedereen wel ietwat obsessief. In ieder geval vrouwens ; ) en dat obsessief poetsen is een ziekte joh, dat wil je helemaal niet ; )
BeantwoordenVerwijderenHahaha obsessief wat poetsen betreft ben ik ook niet bepaald. Er zijn nou eenmaal veel leukere dingen te doen!
BeantwoordenVerwijderenAls je obsessief zou zijn over poetsen dan noemen ze dat smetvrees.. dat is een "psychische ziekte"... dat wil je niet hoor. Dus hou het maar bij die andere dingen.
BeantwoordenVerwijderenxx
Ik ben ook heel erg. Ook met poetsen. Ik heb daar zelf geen last van, ik word er rustig van. De laatste weken is ´t vaak even een momentje van `de kop leeg`. Nog nooit zo´n schoon huis gehad als sinds het `slechte nieuws`. Das dan wel een voordeel.
BeantwoordenVerwijderen@Linda: Haha.
BeantwoordenVerwijderen@Ilona: Ja, geef er maar een draai aan. Als gevolg van dit ging ik gisterenavond eerst een taartje bakken en stond ik vervolgens om half een nog was te vouwen. Haha.
@Inge: Ja als iedereen nou eens zijn obsessief opbiecht...
@Toaske: I agree!
@Suzan: Okidoki. Taart staat klaar, tot straks!
@Joel: Als je nou wat meer afleiding nodig hebt, mag je wel hier komen poetsen. Zie het als een soort vakantie.
Ik heb het juist andersom als Joel. Op t moment dat mijn hoofd een chaos is, kan ik mezelf echt niet tot poetsen krijgen. Als t weer rustiger wordt in mijn hoofd, word ik weer actief en moet t huis schoon ;)
BeantwoordenVerwijderenEerste keer dat ik hier lees en direct herkenning. Ik blijf je volgen!
BeantwoordenVerwijderen