31 mei 2010

31 mei 2010

Al wel tien keer aan dit logje begonnen.
Maar nog steeds niet de juiste woorden kunnen vinden.

Misschien moet ik het opgeven en me realiseren dat de juiste woorden niet bestaan.
Dat ik niet uit kan leggen hoe het voelt.

Voor ons bestond je, was je echt.
In mijn buik, tien weken lang.

Niemand wist het, niemand mist je.
Wij wel.

Geen roze of blauwe wolk.
Maar een donkere onweersbui.
Zo voelt het.

31 mei 2010, de dag dat één plus één drie zou worden.


Jouw boom

25 opmerkingen:

  1. Wat naar te lezen. Hoop dat je je verdriet een plek kunt geven. En dat vandaag snel voorbij is. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. He, wat naar. Dat intens verdrietige gevoel van iets wat niet is, maar wat je zo graag had willen hebben.

    Het is zo herkenbaar. En alles wat ik kan doen is zeggen dat het verdriet slijt. Maar dat duurt lang, en daar heb jij nu helemaal niks aan.

    Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. valerie vigoureux31 mei 2010 om 10:18

    Wat erg... veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. oh nee...
    Sterkte voor jullie, want dit is zwaar k.lote.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ik denk inderdaad dat je dat niet uit kunt leggen. helaas weten veel vrouwen zelf hoe het voelt.
    heel veel sterkte meis.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat mooi geschreven Nouk, misschien dat het verwoorden ervan je een beetje helpt het een plekje te geven. En nee, dan maakt het niet uit hoe je het verwoord, zolang het er maar uit is. :)

    sterkte
    xxxx

    BeantwoordenVerwijderen
  7. moet al aan je denken sinds ik wakker ben! *knuf*

    BeantwoordenVerwijderen
  8. heeey,

    ik kan me moeilijk voorstellen hoe zoeits moet voelen, alleen dat het verschrikkelijk moet zijn!
    heel veel sterkte.

    groetjes ilona

    BeantwoordenVerwijderen
  9. ach nee... meisje.. nee toch...
    jeetje... zit hier met de brok in mijn keel...
    Dikke dikke dikke knuf voor jullie....

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ach wat verdrietig.
    Veel sterkte samen.
    De boom krijgt elk voorjaar opnieuw bloesem. Een mooie, blijvende herinnering.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een trieste dag voor jullie!
    Veel sterkte!
    Het is een prachtige boom! Een heel mooi symbool voor een blijvende herinnering.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Och nee toch... dan is vandaag geen makkelijke dag voor je, een belofte die niet waargemaakt werd. Ik hoop dat op een dag die boom de schaduw kan maken waarin je in een kinderwagen je kindje dat er vast ooit komt te slapen kan leggen in de zomer.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ach, wat erg. Ook hier herkenning maar ook de wetenschap dat het slijt en de hoop dat het vast goed gaat komen. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. he bah wat naar! Heel veel sterkte ermee.
    Knuffel van Yvetteretteketet

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Dat was ´t dus toen. Alsof ik het voelde aan m´n water, ondanks dat je er niks over schreef. Wat een verdrietige dag vandaag en ook toen. Dikke knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. He joh. Zoals een paar mensen al schreven, herkenbaar dit logje... Sterkte dit is gewoon naar verdriet dat moet slijten en een plekje moet krijgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Helaas ken ik het gevoel ook, en weet hoe jullie je nu moeten voelen, sterkte en ....take care of each other!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. och vrouwke, ik lees t nu pas en krijg meteen kippenvel over m'n lijf. sterkte he. ook ik denk aan je/jullie nu. *knuf*

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Zelf heb ik het nooit meegemaakt, wel met m'n beide dochters! Je kunt zo weinig doen...alleen door er te zijn kun je steunen!

    Ik wens jullie heel veel sterkte,het blijft altijd een plekje houden in je hart!

    Groetjes van Thea

    BeantwoordenVerwijderen
  20. @ Allen: Bedankt voor jullie lieve reacties.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Ach wat naar voor jullie! Sterkte ermee. Alles is al gezegd en ik heb hetzelfde ervaren: het slijt, maar vergeten doe je het nooit meer.

    BeantwoordenVerwijderen