Volgens de statistieken eindigt 20% van alle zwangerschappen in een miskraam.
Maar verschillende bronnen zeggen dat het percentage waarschijnlijk rond de 40 tot 50% ligt, aangezien veel vrouwen het vruchtje verliezen voordat ze weten dat ze zwanger zijn.
Een mola zwangerschap is andere koek.
Een volledige mola zwangerschap komt eens per 2.000 zwangerschappen voor.
Maar een gedeeltelijke mola zwangerschap komt maar eens per 20.000 zwangerschappen voor.
Ik was één van de 'gelukshebbers' die deze zeldzame aandoening voor de kiezen kreeg.
Over de oorzaak van een mola zwangerschap is vrij weinig bekend. Het is één van die dingen die 'gewoon gebeuren'. Wat er gebeurd is dat twee spermacellen één eicel bevruchten. Je hoeft geen biologie gestudeerd te hebben om te begrijpen dat daaruit nooit een 'normaal' baby'tje kan ontstaan. Het vruchtje sterft dus, maar je blijft wel een placenta etc ontwikkelen. De zwangerschaps symptonen blijven daardoor.
Na een dag ziekenhuis, echo's, zwangere vrouwen om je heen, te horen krijgen dat je baby'tje dood is thuiskomen en nog steeds overgeven en ontzettend moe zijn, is verschrikkelijk kan ik je vertellen.
Aangezien een mola zwangerschap redelijk gevaarlijk kan zijn voor de moeder wordt (bijna) altijd een curretage gedaan. En het is ongelofelijk maar waar: toen ik bijkwam uit de narcose voelde ik me beter. Geen misselijkheid meer, energie was terug. Ik was weer ik en niet één of ander slap doekje dat alleen maar op de bank kon liggen.
Hier houdt het verhal echter niet op. Nu begint de pret pas.
Want na een curretage blijven er toch nog cellen van de zwangerschap in je lijf. Meestal ruimt je lichaam deze zelf op. Maar dit moeten ze controleren aangezien achtergebleven cellen zich door je lichaam kunnen gaan verspreiden en, jawel, kanker kunnen veroorzaken.
Wekelijks mocht ik dus naar het ziekenhuis voor bloed onderzoek. Gelukkig daalde mijn HcG (Zwangerschapshormoon) waardes snel en was ik binnen drie maanden terug bij nul. Nog drie maanden extra controle en in mei heb ik de zogenaamde 'all-clear' gekregen.
Het klinkt raar als ik zeg dat ik geluk heb gehad. Maar eerlijk, op het gebied van mola zwangerschappen viel het mee. Een half jaar na de curretage was alles weer goed. Sommige vrouwen zijn een jaar bezig. En als je lichaam het niet zelf op kan ruimen, wordt uiteindelijk over gegaan op chemo therapie.
Lichamelijk ben ik weer gezond, geestelijk gaan we ook verder.
Maar die eerste zwangerschap, dat eerste baby'tje komt nooit meer terug.
Update:
De reden dat ik dit stukje schrijf, is niet omdat ik medelijden wil. Maar juist omdat ik mensen bewust wil maken van het bestaan en de inhoud van een mola-zwangerschap. Toen wij in deze nachtmerrie terecht kwamen, gingen we op zoek naar informatie. Die er bijna niet is. Niemand weet ook wat het is of wat het betekent. Ik hoop met dit stukje wat uitleg te geven door eventuele vragen zo goed mogelijk te beantwoorden.
Is er kans op herhaling?
Ja. Ik heb nu een iets verhoogde kans op nog een mola zwangerschap. Ik vraag me overigens af waar dit op gebaseerd wordt, aangezien er niets bekend is over de oorzaak van een mola zwangerschap.
Wanneer ik weer zwanger word, krijg ik een vroege echo (8 weken) om een eventuele herhaling uit te sluiten.
Als die eicel zich had gedeeld, was het dan een eeneiïge tweeling geweest?
Nee. Een eeneiïge tweeling ontstaat als één spermacel één eicel bevrucht en deze zicht deelt. Een tweeeiïge tweeling ontstaat als twee spermacellen twee aparte eicellen bevruchten. Bij een gedeeltelijke mola zwangerschap bevruchten twee spermacellen één eicel. En dus is de chromosomen verhouding niet goed.
Manlief's spermacellen wilden gewoon te graag. Mannen!
Na een dag ziekenhuis, echo's, zwangere vrouwen om je heen, te horen krijgen dat je baby'tje dood is thuiskomen en nog steeds overgeven en ontzettend moe zijn, is verschrikkelijk kan ik je vertellen.
Aangezien een mola zwangerschap redelijk gevaarlijk kan zijn voor de moeder wordt (bijna) altijd een curretage gedaan. En het is ongelofelijk maar waar: toen ik bijkwam uit de narcose voelde ik me beter. Geen misselijkheid meer, energie was terug. Ik was weer ik en niet één of ander slap doekje dat alleen maar op de bank kon liggen.
Hier houdt het verhal echter niet op. Nu begint de pret pas.
Want na een curretage blijven er toch nog cellen van de zwangerschap in je lijf. Meestal ruimt je lichaam deze zelf op. Maar dit moeten ze controleren aangezien achtergebleven cellen zich door je lichaam kunnen gaan verspreiden en, jawel, kanker kunnen veroorzaken.
Wekelijks mocht ik dus naar het ziekenhuis voor bloed onderzoek. Gelukkig daalde mijn HcG (Zwangerschapshormoon) waardes snel en was ik binnen drie maanden terug bij nul. Nog drie maanden extra controle en in mei heb ik de zogenaamde 'all-clear' gekregen.
Het klinkt raar als ik zeg dat ik geluk heb gehad. Maar eerlijk, op het gebied van mola zwangerschappen viel het mee. Een half jaar na de curretage was alles weer goed. Sommige vrouwen zijn een jaar bezig. En als je lichaam het niet zelf op kan ruimen, wordt uiteindelijk over gegaan op chemo therapie.
Lichamelijk ben ik weer gezond, geestelijk gaan we ook verder.
Maar die eerste zwangerschap, dat eerste baby'tje komt nooit meer terug.
Update:
De reden dat ik dit stukje schrijf, is niet omdat ik medelijden wil. Maar juist omdat ik mensen bewust wil maken van het bestaan en de inhoud van een mola-zwangerschap. Toen wij in deze nachtmerrie terecht kwamen, gingen we op zoek naar informatie. Die er bijna niet is. Niemand weet ook wat het is of wat het betekent. Ik hoop met dit stukje wat uitleg te geven door eventuele vragen zo goed mogelijk te beantwoorden.
Is er kans op herhaling?
Ja. Ik heb nu een iets verhoogde kans op nog een mola zwangerschap. Ik vraag me overigens af waar dit op gebaseerd wordt, aangezien er niets bekend is over de oorzaak van een mola zwangerschap.
Wanneer ik weer zwanger word, krijg ik een vroege echo (8 weken) om een eventuele herhaling uit te sluiten.
Als die eicel zich had gedeeld, was het dan een eeneiïge tweeling geweest?
Nee. Een eeneiïge tweeling ontstaat als één spermacel één eicel bevrucht en deze zicht deelt. Een tweeeiïge tweeling ontstaat als twee spermacellen twee aparte eicellen bevruchten. Bij een gedeeltelijke mola zwangerschap bevruchten twee spermacellen één eicel. En dus is de chromosomen verhouding niet goed.
Manlief's spermacellen wilden gewoon te graag. Mannen!
O hell, een mola zwangerschap, daar ben je wel even zoet mee ja. Mijn collega een jaar inderdaad. Meisje toch, wat een ellende. Ik maak nu van dichtbij mee wat een miskraam doet met mensen, en hoezeer je iedereen een kindje gunt..zij waren al DRIE jaar in het medisch circuit..eindelijk zwanger en húp een miskraam. Manman, ik zat gewoon mee te jammeren.
BeantwoordenVerwijderenMeisje meisje, wat fijn dat je lichamelijk weer gezond bent en ook geestelijk weer verder kunt. Maar nee, dit eerste baby'tje komt nooit meer terug.
Liefs
Mola zwangerschap,daar had ik nog nooit van gehoord.
BeantwoordenVerwijderenWat erg dat jullie dit hebben moeten meemaken.
Ontzettend moedig van je ,dat je er zo over kunt praten.
Hartverscheurend zoiets.
Joh wat ontzettend heftig zeg. en om van geluk te spreken lijkt idd raar, maar ik ben wel echt superblij dat het met jou verder goed gaat.
BeantwoordenVerwijderenIs er kans op herhaling, of heb je bij een eventuele volgende zwangerschap 'gewoon' weer net zoveel kans als ieder ander op een normale zwangerschap?
Ok, tjemig, heftig. Ik had er werkelijk nog nóóit van gehoord. En dan die nasleep. Ook geen wonder dat je wat stilletjes was de laatste dagen.
BeantwoordenVerwijderenAls die eicel zich had gedeeld, was het dan een eeneiïge tweeling geweest? Stomme vraag misschien. Als je dat vindt, delete svp deze opmerking. Maar ik vraag het me gewoon af.
Had wel eens van molazwangerschap gehoord, maar dat het dít allemaal inhoudt wist ik niet.
BeantwoordenVerwijderen@Allen: Ik zal eventuele vragen in het logje zelf beantwoorden ok.
BeantwoordenVerwijderen@Joel: Er zijn zo veel verhalen, zo veel mensen die moeite hebben met zwanger worden of blijven. Het is ongelofelijk.
@Valerie: Ik zelf had er tot die tijd ook nog nooit van gehoord!
@Anita: Gelukkig gaat het nu inderdaad weer goed. Naar de toekomst kijken.
@Ri: Ja de nasleep, je kan niet verder. Blijft er maar in hangen. Heel moeilijk soms.
@Yvonne: Niet veel mensen kennen het inderdaad. Vandaar ook dit stukje.
Bedankt voor de uitleg over de eeneiïge tweeling zwangerschap. Had beter moeten opletten bij biologie.
BeantwoordenVerwijderenBrrr, wat naar! Ik weet wat een mola zwangerschap is, niet persoonlijk, maar ken iemand die zelfs chemo heeft gekregen. Over tweelingen weet ik wel eea ;)
BeantwoordenVerwijderenMoedig dat je er zo over kan schrijven!
twee spermacellen tegelijk... sterk spul dan...
BeantwoordenVerwijderenja, je had me dit verhaal al eens verteld, maar nu is het me nóg duidelijker. Maar het blijft een heftig iets...supergoed dat je het eindelijk van je af kunt schrijven. Je zit in een positieve spiraal meissie, vooral zo doorgaan! Komt goed! Knuf!
BeantwoordenVerwijderenjeetje ben er gewoon even stil van....
BeantwoordenVerwijderenhet is echt een wonder mag je een kindje ontvangen...
dikke knuff!!
Een juf op school heeft ooit een molazwangerschap gehad. Dus helemaal onbekend terrein is het niet voor mij. Gelukkig (ook al is dat een raar woord natuurlijk in dit verband) dat jij redelijk snel bent opgeknapt. Zelf heb ik drie miskramen gehad en dat is iets wat je nooit vergeet en altijd met je meedraagt. Het is ook raar om te weten dat als ik die drie miskramen niet gehad had, dat jongste er dan niet geweest was. Maar na een heleboel stress en gedoe is dat kleine vrouwtje dan toch eindelijk geboren. Ik hoop van ganser harte dat het voor jou en je man binnenkort ook waarheid mag worden.
BeantwoordenVerwijderenHeftig, de nasleep! Op miskramen hangt sowieso een enorm taboe. En dat maakt het helemaal moeilijk. En het gaat zo vaak mis...
BeantwoordenVerwijderenIk kon pas echt over het verdriet heenkomen toen ik eindelijk zelf weer zwanger was én toen bleek dat het vruchtje wel gezond was; het wél deed op de echo's. Maar onbekommerd zwanger zijn zat er toen niet meer in. Ik hoop voor een goeie afloop voor je!
Ik had nog nooit gehoord van een mola-zwangerschap! En dat terwijl ik toch echt een medische opleiding heb gedaan. Waarschijnlijk niet goed opgelet toen het over zwangerschappen ging.
BeantwoordenVerwijderenWat kan er toch veel misgaan/zijn voordat er een gezond kindje op de wereld komt.
Hopelijk mag jullie volgende zwangerschap geheel probleemloos zijn. Ik gun het jullie van harte!
groetjes Patricia
ik had geen idee dat zoiets bestond! heftig. ik hoop ook van harte dat een volgende zwangerschap, wil nu probleemloos typen, daar dat zijn er maar weinig, dat 't in ieder geval eindigt in een bevalling van een gezond kindje!
BeantwoordenVerwijderenHet lijkt op wat mijn zusje vroeger heeft gehad. Alle symptomen bleven gewoon doorgaan; haar borsten groeiden, buik groeide zelfs gewoon door. Heel naar om mee te maken. Volgende zwangerschap was normaal. Sterkte meid en ik gun je van harte gauw een normale zwangerschap en een gezond kindje voor jullie samen!!
BeantwoordenVerwijderenMaar Anouk toch! Dit is nog veel heftiger dan wij - de onbekende lezers - ons voor konden stellen. Wat een verdriet en ellende.
BeantwoordenVerwijderenGoed en dapper dat je erover schrijft. En cool dat je met een grapje besluit. ;-)
Noeks: Ik zie het niet als moedig. Wilde graag mijn verhaal delen om de onbekendheid te verminderen.
BeantwoordenVerwijderen@Suzie Q: Grapjas.
@Linda: Ben blij dat we nu verder kunnen idd. Komt goed.
@Riz: Een wonder, inderdaad. Niets is vanzelfsprekend.
@Toaske: Mijn mama heeft voor mij ook een miskraam gehad, dus ik zou er als alles goed was gegaan, ook niet zijn geweest. Raar idee inderdaad.
@'t Kleine Kikkertje: Taboe inderdaad. Dat gevoel krijg ik ook. Maar waarom?
Jij in ieder geval onlangs het levende bewijs op de wereld gezet dat het vast allemaal goed komt.
@Patricia: Veel mensen hebben er nog nooit van gehoord, dus maak je geen zorgen.
@Inge: Inderdaad, als er maar een kindje uit komt, dan is het al goed. Haha.
@Door: Dank je Door.
@Irene: Manlief en ik hebben een goede balans tussen grappen en serieus. Die grappen heb je af en toe gewoon nodig. Anders wordt het alleen maar drama.
Hoi, wil toch maar even reageren, lees hier altijd en geniet een beetje mee, van jou leven. Ik was er letterlijk stil van, hoe jij alles hebt beschreven heel mooi en duidelijk.
BeantwoordenVerwijderenIk voel me een beetje schuldig, omdat jij een aantal maanden terug advies vroeg, wat jij wilde met je leven. En ik (onwetend) schreef, "huisje boompje beestje" misschien was dit toen al heel pijnlijk voor jullie. Ik wens jullie het allerbeste toe.
@ Anouk: waarom er een taboe rust? Ik denk omdat je niet graag met de hele wereld wilt delen dat je graag een kindje wilt, dat je daarmee bezig bent. En als je dan een miskraam krijgt, ineens al die mensen weten dat jullie graag een kindje willen. Het dus (hopelijk) niet lang meer duurt voor ze weer een aankondiging kunnen verwachten.
BeantwoordenVerwijderenHoe vaak ik de verwachtingsvolle blik op m'n (toen lege) buik heb gehad...
Liefs
Hee Anoukje,
BeantwoordenVerwijderenLees ik ook eens een maand je blog niet! Wat ongelofelijk heftig voor jullie. We denken aan jullie.
Tot over 2 weken????(Zouden we wel eruuuuuuuuuuuuug leuk vinden)
liefs van Coen en Christien