Over het mannetje en vrouwtje die samen een nachtje weg gingen

Er waren eens een mannetje en een vrouwtje.
Die gingen, heel decadent, een nachtje naar een luxe hotel.
Omdat dat nodig was.


Maar voor ze incheckte (en na een autorit van drie en een half uur) gingen ze lekker wandelen bij Downpatrick Head.


Alwaar de wolken zich samen pakten.

Maar waar ontzettend diepe blow holes zijn.

Waar de overheid vervolgens een ontzettend lelijk hek omheen moet zetten omdat er anders van die gekke Amerikanen toeristen in vallen.

Waar ze ook diepe afgronden en indrukwekkende klifs zagen.

En gras als kussentjes.

En lichtelijk suïcidale schapen.

Daarna mochten ze eindelijk inchecken en belanden ze in een heel mooie hotelkamer.

Waar ze een persoonlijk welkom kregen.

En het uitzicht (rivier, boompjes, donzen dekbed en Manlief's billen) adembenemend was.

Ze vervolgenden hun decadente leven met een bezoek aan de spa.

Waar ze na het gebruik van de steam room, hot tub, wet room en lanconium konden relaxen in deze, jawel, relaxation room.

En genoten van sapjes, watertjes en fruitjes.

Diezelfde avond at het vrouwtje de beste biefstuk van Ierland.

En na een selectie van toetjes keken ze een filmpje, gingen in bad en sliepen heerlijk.

De volgende ochtend werden ze wakker door de room service die het ontbijt op bed kwam bezorgen.

Daarna strekten ze de benen op het strand van Inishcrone, waar voor de gelegenheid iets van een zonnetje door kwam.

En ze blootvoets rond wandelden.

Daarna gingen ze weer naar huis.

Einde.