En daar hebben we maar gelijk foto's van gemaakt.
Want als vier van zes vriendinnen zwanger zijn, dan moet dat natuurlijk vastgelegd worden op de gevoelige plaat.
Met dank aan onze fotografe, vriendin nummer vijf, Yvon.
04 maart 2013
We hebben een clubske opgericht...
...voor dames met een bolle buik.
En daar hebben we maar gelijk foto's van gemaakt.
Want als vier van zes vriendinnen zwanger zijn, dan moet dat natuurlijk vastgelegd worden op de gevoelige plaat.
Met dank aan onze fotografe, vriendin nummer vijf, Yvon.
En daar hebben we maar gelijk foto's van gemaakt.
Want als vier van zes vriendinnen zwanger zijn, dan moet dat natuurlijk vastgelegd worden op de gevoelige plaat.
Met dank aan onze fotografe, vriendin nummer vijf, Yvon.
03 maart 2013
Krak zei het moederhart
Ik voel me een slechte moeder, op dit moment. Want wat doen we hem toch aan?
Na de buikgriep, tanden krijgen en een flinke luieruitslag vertrok zijn mama afgelopen maandag ineens voor een paar dagen naar Nederland. En hij is nog zo jong. Uitleggen hoeveel dagen en nachten en waarom etc, het heeft geen zin. Hij heeft geen idee van tijd.
Vrijdagavond laat was ik thuis. En zaterdag om half negen moest Manlief alweer weg. Hij zag hem even bij het eten en vanochtend vertrok hij weer vroeg.
Het (gaan) slapen is weer een gedoe. Maar ik merk nu echt dat hij gewoon bij ons/mij wil zijn. Zijn handje zoekt mijn gezicht voor huid-op-huid contact.
Hij is bang dat we hem in de steek laten. Denk ik.
En mijn moederhart zei krak.
Ik weet dat 't Zondagskindje bevoorrecht is: ik full-time thuis, Manlief is er ook erg veel. Maar juist daarom denk ik dat het moeilijker is als één van ons er niet is.
Pfff, het is moeilijk het goed te doen.
Na de buikgriep, tanden krijgen en een flinke luieruitslag vertrok zijn mama afgelopen maandag ineens voor een paar dagen naar Nederland. En hij is nog zo jong. Uitleggen hoeveel dagen en nachten en waarom etc, het heeft geen zin. Hij heeft geen idee van tijd.
Vrijdagavond laat was ik thuis. En zaterdag om half negen moest Manlief alweer weg. Hij zag hem even bij het eten en vanochtend vertrok hij weer vroeg.
Het (gaan) slapen is weer een gedoe. Maar ik merk nu echt dat hij gewoon bij ons/mij wil zijn. Zijn handje zoekt mijn gezicht voor huid-op-huid contact.
Hij is bang dat we hem in de steek laten. Denk ik.
En mijn moederhart zei krak.
Ik weet dat 't Zondagskindje bevoorrecht is: ik full-time thuis, Manlief is er ook erg veel. Maar juist daarom denk ik dat het moeilijker is als één van ons er niet is.
Pfff, het is moeilijk het goed te doen.
25 februari 2013
24 februari 2013
22 februari 2013
10 uur - vrijdagochtend
Tip van het huis: als je in het donker op een stoel wil gaan zitten altijd dubbel checken of die stoel staat waar je denkt dat hij staat.
Anders land je, via de lamp, op de grond.
Plaats delict:
Anders land je, via de lamp, op de grond.
Plaats delict:
21 februari 2013
20 februari 2013
8 uur - woensdagochtend
Saai is het niet op het moment; we proberen de nieuwe kamer van 't Zondagskindje en de logeerkamer af te krijgen, ik zoek alvast wat baby spulletjes uit en dan is er nog altijd het jongensnamen-probleem.
Maar ik blijk niet veel logwaardig te vinden. Ik denk dat we dus maar wat dagelijks leven foto's gaan doen.
8 uur - woensdagochtend.
Onderweg naar het ziekenhuis voor een echo en algehele babycontrole.
Maar ik blijk niet veel logwaardig te vinden. Ik denk dat we dus maar wat dagelijks leven foto's gaan doen.
8 uur - woensdagochtend.
Onderweg naar het ziekenhuis voor een echo en algehele babycontrole.
Abonneren op:
Posts (Atom)