Ja kijk, het zit dus zo.

Ik heb geen inspiratie. En geen zin, eigenlijk.
En ik ben nog steeds niet echt 100% fit, maar dat mag ik niet te vaak zeggen, want dan maakt mijn moeder zich zorgen. Dus houden we het er maar op dat ik inspiratieloos ben.

Over anderhalve week ga ik zes dagen naar Nederland. Hopelijk vind ik daar mijn inspiratie weer terug.

Maar voor nu houd ik het even voor gezien.
En ga ik me uitleven op een pompoen.
Happy Halloween!

Back to business

Ik ben inmiddels weer wat opgeknapt, al ben ik nog steeds wat moe etc. Maar van dat thuis hangen, word ik ook niet veel blijer en dus ging ik maar weer back to business. En viel ik meteen met m'n neus in de boter aangezien we dit weekend een groot festival hebben. Langzaam weer opstarten is er dus niet bij. Vol aan de bak; voornamelijk omdat de voorbereidingen nogal op z'n Iers (lees: op het gemakje) zijn gedaan en dus deze week nog veel moet gebeuren.

Want hoe voelt dat nou: als Nederlandse in zo'n Iers bedrijf?

Het is, laten we zeggen, aanpassen. De werk mentaliteit is hier toch net even anders dan in het volgens-het-boekje/alles-op-tijd-en-afspraak/deadline-is-deadline land dat Nederland is. Business contacten zijn informeler, de werkdruk wordt minder gevoeld en als het vandaag niet afkomt, dan morgen wel (of volgende week).

En soms is dat lastig en kan ik er niet mee omgaan. Er is natuurlijk wat van te zeggen; minder stress, gewoon wat rustiger aan. Klinkt heel fijn. Maar iedereen heeft toch wat druk op de ketel nodig om het beste uit zichzelf te halen? Je moet toch hard werken, wil je het beste resultaat behalen?

Zo ook dit festival. Het idee is geweldig, echt iets wat de County hier nodig heeft. Maar dan moet je je schouders eronder zetten, er voor gaan. Voorbereiden, op tijd beginnen. Twee weken van te voren de brochure af hebben is dan te laat. Simpel.

Boekingen komen langzaam (vier dagen voor de start van het evenement), maar zeker binnen. Ik ben benieuwd hoe het gaat dit weekend.

Geen zorgen

Man en ik zijn geen scheiding aan het aanvragen en de eettafel staat hier gewoon in de kamer te pronken.

Maar ik ben ziek. Dit weekend al niet lekker, maar toch doorgegaan. Maandag ook nog gewerkt, maar gisteren was het toch echt klaar. En dus ben ik nu thuis. En voel ik me bleh. Ik kom terug als ik me weer beter voel.

No pressure

Dan doe je drie weken een fotografie cursus en dan denkt je baas dus dat je meteen professioneel fotograaf bent.

Als de telefoon op kantoor gaat, je opneemt en je baas zegt: "Good afternoon Mrs Photographer", dan kan je er donder op zeggen dat hij iets van je nodig heeft. Dat was dus ook mijn antwoord: "What do you want?". Ja zo gaat dat hier.

De man van Wicklow Tourism had hem gebeld. Ze wilden graag wat gezellige foto's van hem, met een groep en wat leuke uitzichten voor de promotie van een festival dat wij organiseren. Dus ze wilden een photoshoot opzetten. "Nee joh, niet nodig, laat ik mijn kantoor slaafje Anouk gewoon doen."

Dus nu mag ik morgen ineens gaan bewijzen dat ik de afgelopen drie dinsdagen heb opgelet.

No pressure!


On the bright side of life maakte man-lief gisteren het voorstel van de eeuw.
Stel u het volgende gesprek even voor:

Man: "What are you doing on Friday?"

Ik: "Nou mijn auto moet om kwart voor elf voor de tweede keer gekeurd worden, maar verder weet ik het nog niet. Als je maar niet denkt dat ik weer een of ander suf werkje voor jou ga doen, zoals kou leiden in de tuin enzo."

Man: "Well, we could go to (en toen kwam het, hij zei het echt) I-K-E-A and you could (toen werd het nog beter, let op) pick up that new dining table and chairs. I will bring the trailer"

Ik: "...."

Man: "Well...?"

Ik: "...."

Man: "What? Is it a bad idea? Did you have other things planned?"

Ik: "Meen je het echt? Jij stelt dus nu voor om vrijdag met mij, geheel vrijwillig, naar heaven Ikea te gaan? En daar mag ik die tafel en stoelen ophalen?"

Man: "Yeah, that's what you wanted right? And you can't drive with the trailer, so you need me."

Ik: "Ik zeg: goed plan. Mag ik dan ook meteen die kussentjes voor de stoelen (in rood) erbij nemen? En nog wat andere hoesjes daarvoor?"

Man: "Oh..."

Ik: "Ok!"

Ik denk dat manlief geen idee heeft waar hij aan is begonnen. Vrijdagavond een verslag van wat ik allemaal nog meer kocht als ik niet te druk ben met voorkomen dat man een scheiding aanvraagt.

Autumn, beautiful Autumn

Hij is er, Autumn. Met een hoofdletter ja. Niet alleen omdat mijn Engelse spelcheck dat zegt, maar omdat ik vind dat hij het verdient. Ik houd van Autumn met zijn mooie warme kleuren, donkere avonden bij de openhaard, vallende blaadjes en laagstaande zon. Toen ik gisteren wakker werd en de wind door de bomen langs het huis hoorde razen, wist ik dat hij er nu echt was.

Autumn heeft iets, iets gezelligs, fijns, kneuterigs. Bij de eerste vallende blaadjes kijk ik uit naar tegen elkaar aan op de bank een boek lezen, naar warme soep die je lichaam verwarmt en naar urenlang knutselen en frubelen, omdat het buiten toch te donker is.

De laarzen mogen weer uit de kast en de dikke truien worden weer gedragen. Dikke panty's, veel laagjes, een dikke jas. Zakdoekjes in je tas voor snotneuzen, de verwarming weer aan; het hoort er allemaal bij.

Autumn is fijner dan zomer, fijner dan winter. Dit jaar was de zomer hier slecht. Het regende. Veel en lang. Autumn doet meestal hetzelfde, maar Autumn regen is minder erg dan zomer regen. Die verwacht je, hoort erbij. Autumn geeft on de kans uit te kijken naar de korte dagen, naar het veranderen van de natuur, de wereld. En als dan Koning Winter zijn intrede doet, is dat fijn. Voor ongeveer twee weken. Want de nieuwigheid is eraf. De kou kennen we nu wel en de dagen mochten echt wel wat langer. Met een beetje geluk krijgen we wat sneeuw, maar daarna is de lol er snel af. En kijken we uit naar Spring.

Maar voor nu, voor nu geniet ik met volle teugen van Autumn!

In de keuken II

Afgelopen vrijdag kregen we dus eters. En maakte ik courgette soep (met natuurlijk courgette, aardappels en kruiden uit eigen tuin), een romige kip korma en raspberry en white chocolate cheese cake.

De kip korma kwam uit Jamie's Ministry of Food. Lees hier over het idee achter dit boek. Enkele weken geleden schreef ik over de Chicken en Leek Stroganoff uit het hoofdstuk Twenty Minute Meal. Vrijdag was ik toe aan hoofdstuk Easy Curries; Chicken Korma. En eerlijk is eerlijk: in eerste instantie dacht ik dat het iet wat too spicy was, maar met de rijst was het heerlijk.

Benodigdheden voor 4 - 6 personen:

700 gr kipfilet

2 middel grote uien

1 groene peper (optioneel)

Verse gember (ongeveer 4 cm)

Klein bosje koriander

400 gr kikkererwten

Olie

Een klontje boter

120 gr korma curry pasta

400 ml kokos melk

Een handje amandel schaafsel

2 eetlepels gedroogde kokos

Zout en vergemalen peper

500 gr magere yoghurt

1 citroen

Bereidingswijze:

Snij de kip in kleine stukjes. Snij de uien, gember en eventueel de peper in kleine stukjes. Pluk de koriander blaadjes en snij de steeltjes fijn. Laat de kikkererwten uitlekken.

Gebruik een braadpan met dikke bodem en verwarm wat olie in de pan. Gooi de ui, peper, gember en koriander samen met de boter in de pan en bak dit voor ongeveer 10 minuten. Zorg dat je vooral aan het begin goed roert, zodat het niet aanbakt. Voeg de korma curry pasta, kokosmelk, het amandelschaafsel, de kikkererwten, gedroogde kokos en de kip toe en roer alles goed door. Jamie zegt nu wat water toe te voegen, maar ik heb uiteindelijk aan het eind nog de saus wat moeten aanmaken omdat ik hem niet dik genoeg vond. Dus dit kun je altijd later nog doen, mocht het te droog worden.

Breng het geheel aan de kook en laat het vervolgens op een laag vuur een half uur zachtjes doorkoken. Hier kun je dus eventueel water toevoegen, mocht het te droog zijn. Even proeven en eventueel zout en peper toevoegen.

Severen met rijst, nog wat amandelschaafsel, de korianderblaadjes, wat yoghurt en een partje citroen.

Ready for Autumn

Mien Naaimachine draait overuren hier op het platteland.

Want nadat ik maandag het beruchte speelkleed af maakte, kon ik het niet laten de stof te knippen voor de tas die ik wilde maken.

En dus naaide ik vanavond de hele boel in elkaar. Het was soms even lastig, maar het is gelukt.

Alle kredits voor het patroon gaan overigens naar haar. Zo creatief ben ik nou ook weer niet. Thanks Noeks!