Ik “draai nu al zo’n drie jaar mee” in het Ierse leven en ben in die tijd heel wat verschillen met Nederland tegen gekomen. Logisch, want een ander land betekent een andere cultuur, andere gewoontes, andere normen en waarden. En aan veel dingen kun je wennen, moet je je aanpassen want je woont nu in een ander land. Dat gaat me aardig af. Maar er is één ding waar ik nog steeds niet tegen kan, de kriebels van krijg, van zou willen gillen.
Tafelmanieren en –gebruiken.
Van huis uit zijn wij netjes opgevoed. Niet met volle mond eten, wachten met eten tot iedereen heeft, aan tafel blijven tot iedereen klaar is, niet met je eten spleen, geen ellebogen op tafel en zo kan ik nog wel even door gaan.
Hier in Ierland is dat toch even net iets anders. Nou moet ik eerlijk zijn: het gaat vooral om gebruiken en niet zozeer om manieren. Maar toch.
Tafelmanieren en –gebruiken.
Van huis uit zijn wij netjes opgevoed. Niet met volle mond eten, wachten met eten tot iedereen heeft, aan tafel blijven tot iedereen klaar is, niet met je eten spleen, geen ellebogen op tafel en zo kan ik nog wel even door gaan.
Hier in Ierland is dat toch even net iets anders. Nou moet ik eerlijk zijn: het gaat vooral om gebruiken en niet zozeer om manieren. Maar toch.
A) Men begint hier te eten zodra men heeft opgeschept of het bord op tafel wordt gezet
B) Zodra men klaar is neemt men het bord van tafel en brengt dit naar de keuken om vervolgens vaak niet meer terug aan tafel te komen.
Nou is dat allemaal niet zo erg als je allemaal even snel eet. Maar Paul is nogal van de snelle eters (kan het daarom zo goed vinden met papa) en ik heb een gewoon tempo. Als ik dus halverwege ben, is meneer al klaar en kan ik de rest alleen opeten. Om nog maar te zwijgen over te taferelen als mijn moeder mee-eet. Vaak vraagt ie dan nog of ik joghurt wil, want daar begint hij alvast aan, waarop ik altijd heel vriendelijk vraag of ik alsjeblieft eerst even mijn eten op mag eten. Ik kan daar gewoon niet tegen.
Een ander verschil is dat men hier na het eten en het toetje meteen een kopje thee of koffie drinkt, terwijl in Nederland dat pas rond acht uur gebeurd.
In het begin dacht ik dat het misschien alleen Paul was en dat het dus wel met manieren in plaats van gebruiken te maken had. Maar niets blijkt minder waar: zo werkt het hier gewoon. En dus moet ik er aan wennen, me aanpassen.
B) Zodra men klaar is neemt men het bord van tafel en brengt dit naar de keuken om vervolgens vaak niet meer terug aan tafel te komen.
Nou is dat allemaal niet zo erg als je allemaal even snel eet. Maar Paul is nogal van de snelle eters (kan het daarom zo goed vinden met papa) en ik heb een gewoon tempo. Als ik dus halverwege ben, is meneer al klaar en kan ik de rest alleen opeten. Om nog maar te zwijgen over te taferelen als mijn moeder mee-eet. Vaak vraagt ie dan nog of ik joghurt wil, want daar begint hij alvast aan, waarop ik altijd heel vriendelijk vraag of ik alsjeblieft eerst even mijn eten op mag eten. Ik kan daar gewoon niet tegen.
Een ander verschil is dat men hier na het eten en het toetje meteen een kopje thee of koffie drinkt, terwijl in Nederland dat pas rond acht uur gebeurd.
In het begin dacht ik dat het misschien alleen Paul was en dat het dus wel met manieren in plaats van gebruiken te maken had. Maar niets blijkt minder waar: zo werkt het hier gewoon. En dus moet ik er aan wennen, me aanpassen.
Al drink ik nog steeds mijn kopje thee om acht uur...
Bereid vriend lief maar vast voor, want Thuja is een slome eter... hihi.
BeantwoordenVerwijderenHeb er super veel zin in!!! X Thu
Ja, we hadden dus ontdekt dat ze zelfs in restaurants,sjiek of niet sjiek,je bord weghalen wanneer dat leeg is, ook al is de rest nog niet klaar met eten.
BeantwoordenVerwijderentis wennen maar ik ga er niet sneller door eten,neem nog steeds uitgebreidt m'm tijd voor de maaltijd.
Soms tot ongenoegen van m'n lieftallige echtgenoot.
groetjes xxx MAPA
Haha, dat is hier dus precies hetzelfde. Ook in restaurants.
BeantwoordenVerwijderenEn ik kan er ook niet goed tegen. Het lijkt zo onbeschoft.
Heel herkenbaar idd, ooit at ik bij een Ier die precies hetzelfde deed, alvast het bord in de keuken zetten toen hij klaar was en aan het toetje beginnen. Ik vond het zo onbeschoft. Maar ik heb gelukkig ook met Ieren gegeten die wel netjes wachtten enzo. Ook mijn Engelse en Schotse ex hielden er trouwens andere eetgewoonten op na. Soms heel vermoeiend.
BeantwoordenVerwijderenGrappig. Ik zit er tussenin. Eet meestal pas om acht uur maar dan gelijk koffie. Maar dat met die borden....ongezellig! Mijn north-dublin vriendje deed dat gelukkig niet. En toen ik bij z'n moeder at gebeurde het gelukkig ook niet maar dat zal misschien geweest zijn omdat ik er was.
BeantwoordenVerwijderen